Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 maja 2016 r. J.Ł. wniósł skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...], którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia przez J.Ł. i G.Ł. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. Nr [...] nakazującej J.Ł. i G.Ł., współwłaścicielom budynku przy ul. [...] we W., demontaż istniejącej stolarki okiennej w poziomie trzeciego piętra i poddasza oraz stolarki drzwiowej w poziomie pierwszego piętra wraz z zamurowaniem otworów w ścianie szczytowej (na granicy działki) od strony ul. [...] w/w budynku.
W dniu 19 lipca 2016 r. wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. Nr [...], w którym wskazał, że demontaż stolarki okiennej i drzwiowej oraz zamurowanie otworów przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny spowoduje, że w istocie udzielona właścicielom obiektu ochrona sądowa okaże się iluzoryczna, gdyż ewentualne przywrócenie stanu poprzedniego w przypadku zrealizowania takich prac może być niemożliwe.
Nadto skarżący zwrócił uwagę, że w sąsiedztwie obiektu stanowiącego własność skarżących planowana jest inwestycja budowlana, w stosunku do której inwestor spółka T. Sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. W tamtej sprawie na obecnym etapie organ drugiej instancji rozpoznaje odwołanie skarżących od decyzji o pozwoleniu na budowę, którego podstawą jest m.in. nieprzeprowadzenie przez inwestora analizy przesłaniania i nasłonecznienia istniejących i projektowanych wokół terenu inwestycji obiektów po wzniesieniu budynku, którego dotyczy inwestycja, w szczególności pominięcie w projekcie istniejących otworów okiennych w ścianie zachodniej budynku, zlokalizowane na granicy działki 74, będącej we własności skarżących. Wykonanie decyzji o demontażu stolarki okiennej i drzwiowej oraz zamurowaniu otworów spowoduje, że inwestor nie będzie zobligowany do przeprowadzenia takiej analizy wobec faktu zamurowania okien.
Powyższe może spowodować, że inwestorowi zostanie udzielone pozwolenie na budowę, w oparciu o które zrealizuje inwestycję bez zachowania odpowiednich norm dotyczących zapewnienia odpowiedniego nasłonecznienia obiektów wokół terenu inwestycji po jej wzniesieniu. W sytuacji ewentualnej zmiany decyzji PINB wywołanej uwzględnieniem skargi złożonej przez skarżącego w przedmiotowym postępowaniu skarżący nie będzie miał możliwości faktycznego przywrócenia stanu poprzedniego i odwrócenia skutków decyzji bowiem obiekt wzniesiony przez inwestora będzie przylegał do ściany, na której zlokalizowane są okna. W takiej sytuacji skutki wykonania decyzji nie będą trudne do odwrócenia, lecz wręcz niemożliwe do odwrócenia.
Dodatkowo skarżący zwrócił uwagę, że otwory okienne wykonane w nieruchomości skarżących zapewniają odpowiedni poziom doświetlenia dla osób stale przebywających w pomieszczeniach (najemców) znajdujących się w nieruchomości skarżących. Wykonanie decyzji PINB będzie powodowało negatywne skutki również dla tych osób bowiem pomieszczenia, w których przebywają zostaną pozbawione odpowiedniego nasłonecznienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
W pierwszej kolejności należy odnieść się do dopuszczalności wstrzymania wykonania wskazanej we wniosku decyzji, tj. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. Nr [...]. Skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji.
Norma art. 61 § 3 P.p.s.a. wprawdzie rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednak kluczowe dla zakresu stosowania tego przepisu ma to, jakie znaczenie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. W ocenie Sądu należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia jednak wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej instancji, w sytuacji gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ odwoławczy, a postępowanie przed tym organem zakończone zostało rozstrzygnięciem o charakterze procesowym - odmową przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (zob. postanowienia NSA: z dnia z dnia 3 lutego 2015 r. sygn. akt II OZ 63/15; z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt I GZ 117/14; z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II FZ 819/12; z dnia 28 czerwca 2012 r. sygn. akt I FZ 216/12).
Uwzględniając powyższe, należy zatem stwierdzić, że nakaz wykonania określonych robót budowlanych jak ma to miejsce w niniejszej sprawie oraz kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy nie odnosił się do kwestii zasadności nałożonego na skarżącego obowiązku, ponieważ stwierdził, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że decyzja z dnia [...] r. Nr [...] nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Tym samym Sąd w całości nie podzielił stanowiska skarżącego w tej kwestii.
Stąd też wniosek podlegał oddaleniu na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a..