Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2017 r. wezwano skarżących F. L. i A. L. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi. Jednocześnie wezwano skarżącego Z. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi. Wszystkie wezwania zawierały pouczenie, że braki skargi należy uzupełnić w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania doręczono każdej ze skarżących osób w dniu 19 lipca 2017 r. (dowody doręczenia: k. 16-18 akt sądowych), jednak w wyznaczonym terminie 7-dniowym wymagana opłata nie została uiszczona, ani nie dołączono brakującego odpisu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Termin do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 26 lipca 2017 r. Skarżący nie uiścili w wyznaczonym terminie, pomimo wezwania, wymaganego wpisu sądowego od skargi, ani nie dołączyli brakującego odpisu skargi.
Tymczasem przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.) stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Podstawę odrzucenia skargi w niniejszej sprawie stanowi ponadto art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który nakazuje odrzucić skargę, jeśli skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych, do których należy m.in. brak wymaganej liczby odpisów skargi.
W świetle powyższego Sąd postanowił odrzucić skargę, o czym orzeczono na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.