Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, Sąd ten w zakresie swojej właściwości sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola sądu administracyjnego dotyczy zatem tylko badania zgodności decyzji i innych aktów z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego.
Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1-3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./, sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia na miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez właściwego wójta lub burmistrza /prezydenta miasta/, po zasięgnięciu opinii zarządu gminy Zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży są wydawane w granicach liczby punktów sprzedaży ustalonej przez radę gminy: Rada ustala, w drodze uchwały, dla terenu gminy /miasta/ liczbę punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5 procent alkoholu /z wyjątkiem piwa/, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży Zezwolenia na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych wydaje się tylko dla placówek, których usytuowanie odpowiada zasadom określonym przez radę gminy
Z treści przedstawionych unormowań wynika, że kwestia wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych mieści się w sferze uznania organu administracyjnego, wyznaczonego m.in. treścią uchwał rad gmin ustalających liczbę punktów sprzedaży; zasady, usytuowania miejsc sprzedaży oraz dyrektywą ograniczania dostępności alkoholu, zgodnie z gminnymi programami profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych.
Ustawodawca nie określa natomiast wprost przesłanek, których zaistnienie może stanowić podstawę odmowy udzielenia zezwolenia na sprzedaż alkoholu. W przepisie art. 18 ust. 6 ustawy, wskazuje natomiast okoliczności, których zaistnienie zobowiązuje organ administracji do cofnięcia rozważanego zezwolenia. Jedną z takich okoliczności jest nieprzestrzeganie zasad obrotu napojami alkoholowymi, zawartych w ustawie.
Należy zgodzić się z interpretacją organów decyzyjnych, że skoro ustawa nakazuje cofnąć już wydane zezwolenie w przypadku nieprzestrzegania zasad obrotu napojami alkoholowymi, nie pozostawiając tu organowi miejsca na uznanie /"zezwolenie (...) cofa się"/, to sprzedaż napojów alkoholowych w trakcie postępowania zmierzającego do uzyskania zezwolenia na obrót alkoholem, ale jeszcze przed jego wydaniem, jest okolicznością, która nie może być obojętna przy ocenie stanu faktycznego wpływającego na treść rozstrzygnięcia organu, i jako taka podlega ocenie tego organu, w ramach uznania administracyjnego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowej sprawie organ nie przekroczył zatem granic uznania i nie działał wbrew jego celowi.
Mając na względzie powyższe, skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie przepisu art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.