Uzasadnienie
J. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo zatytułowane -,,Odwołanie indywidualne" - określając, że zaskarża decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś.Ś. nr [...] z dnia 9 czerwca 2010 r. w sprawie odmowy zmiany decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia 18 września 2009 r. nakazującej skarżącemu usunąć w terminie do 30 września 2010 r. pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane, stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na posesji nr [...] w C. – w zakresie przedłużenia terminu do wykonania nakazu wynikającego z w/w decyzji.
Po przekazaniu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II skargi do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś., w udzielonej odpowiedzi na skargę, organ nadzoru budowlanego wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżącemu od decyzji z dnia 9 czerwca 2010 r. nr [...] służyło odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.. Organ nadzoru budowlanego podał, że skarżący w ustawowym terminie wniósł odwołanie, jednakże postępowanie odwoławcze nie zostało zakończone i pozostaje w toku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Wyczerpanie trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej stanowi przesłankę dopuszczalności skargi.
Wskazany obowiązek wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Tryb administracyjny oparty natomiast jest na zasadzie dwuinstancyjności postępowania, ustanowionej w art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego, która daje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest aktem administracyjnym wydanym przez organ pierwszej instancji, od której służy odwołanie, o czym skarżący został prawidłowo pouczony. Stosownie do tego, jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych przesłanych przez organ do Sądu, a także z okoliczności znanych sądowi z urzędu, skarżący wniósł odwołanie do organu wyższego stopnia i sprawa zawisła przed organem odwoławczym została zakończona decyzją z dnia 5 sierpnia 2010 r. nr [...]. Obecnie sprawa zakończona decyzją z dnia 5 sierpnia 2010 r., w wyniku skargi złożonej przez skarżącego, zawisła przed tut. Sądem pod sygn. akt II SA/Wr 541/10. Równolegle, bez oczekiwania na załatwienie sprawy w administracyjnym toku instancji, skarżący zaskarżył wydaną przez organ I instancji decyzję z dnia 9 czerwca 2010 r. do sądu administracyjnego.
Mając zatem na uwadze dyspozycję przepisu art. 52 § 2 p.p.s.a. oraz opisany układ procesowy, nie można przyjąć, że przed wniesieniem skargi do tut. Sądu skarżący wyczerpał środek zaskarżenia, a tym samym, że dopuszczalne było wniesienie skargi na akt organu pierwszej instancji. O ile bowiem przez wyczerpanie trybu odwoławczego rozumieć należy rozpoznanie sprawy przez organ wyższego stopnia, skarga do sądu dopuszczalna jest jedynie na akt wydany, po rozpoznaniu środka odwoławczego, przez organ wyższego stopnia. W myśl art. 53 ust. 1 i art. 54 ust. 1 p.p.s.a. winna być ona wniesiona w terminie 30 dni, od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Biorąc pod uwagę powyższe, skoro skarga w niniejszej sprawie wniesiona została na decyzję organu pierwszej instancji stwierdzić należało, że nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Z tego też względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi. Na mocy powołanego przepisu Sąd odrzuca bowiem skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5 p.p.s.a.