Uzasadnienie
A. W. (dalej zwana skarżącą) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Wojewody D. z dnia 14 maja 2014 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie prezydenta W. z dnia 27 stycznia 2014, nr [...], którym odmówiono skarżącej wydania zaświadczenia stwierdzającego prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie wygaśnięcia pozwolenia na budowę.
Przed terminem rozprawy, wyznaczonej na dzień 7 października 2014 r., pełnomocnik skarżącej pismem procesowym z dnia 1 października 2014 r. cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego./
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako u.p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 u.p.p.s.a.
Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy postanowienia dotkniętego wadą nieważności.
Z tych względów na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. postanowiono jak w pkt I sentencji.
O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.