Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 marca 2007 r. Sąd przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu, na pełnomocnika skarżących została wyznaczona w dniu 15 maja 2007 r. adwokat K. P.i, której skarżący udzielili stosownego pełnomocnictwa.
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2007 r. Sąd m.in. umorzył postępowanie zainicjowane nowym wnioskiem skarżących o ustanowienie adwokata wskazując w uzasadnieniu, iż skarżący mają już wyznaczonego zawodowego pełnomocnika.
W piśmie z dnia 12 lutego 2008 r. skarżący wystąpili ponownie o "przyznanie im nowego adwokata, gdyż wyznaczonym im pełnomocnik zrezygnował z wniesienia skargi kasacyjnej".
Przypomnieć należy (bowiem kwestie te zostały już omówione w uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 grudnia 2007 r.), że Sąd nie ma kompetencji do zmiany osoby wyznaczonego z urzędu pełnomocnika lub przyznawania kolejnego prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, w sytuacji gdy dotychczasowe prawo pomocy w tym zakresie obowiązuje. Rola Sądu w kwestii prawa pomocy ogranicza się bowiem jedynie do jego przyznania (tj. np. ustanowienia adwokata (ale bez oznaczenia konkretnej osoby pełnomocnika)) lub odmowy przyznania tego prawa. Sąd nie ma wpływu na to jaką osobę organ samorządu właściwej korporacji wyznaczy na pełnomocnika stronie. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą danego organu samorządu zawodowego. Tylko ten organ (a nie Sąd) może być adresatem zarzutów kierowanych przez stronę pod adresem wyznaczonego pełnomocnika i tylko do tego organu (np. Dziekana właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej) można kierować ewentualne wnioski (dobrze umotywowane) o zmianę osoby pełnomocnika, przy czym zaznaczyć należy, iż decyzja o tym czy taka zmiana jest konieczna (i że nastąpi) zależy tylko i jedynie od oceny ww. organu.
Jeśli żądanie zmiany pełnomocnika jest następstwem jedynie niezadowolenia skarżących ze stanowiska pełnomocnika (który po lekturze uzasadnienia wyroku zgadza się argumentacją Sądu i nie znajduje podstaw do jego zaskarżenia) i skarżący nie przedstawiają innych merytorycznych zarzutów w stosunku do wyznaczonego pełnomocnika, to wydaje się, że będzie brak podstaw do wyznaczenia skarżącym innego pełnomocnika, jednakże o tym zadecyduje już ww. organ.
Podsumowując- w niniejszej sprawie skarżący mają wyznaczonego zawodowego pełnomocnika- adwokat K. P., a tym samym stworzono skarżącym gwarancje procesowe i zapewniono pomoc ze strony obiektywnego oraz profesjonalnego podmiotu. Dla Sądu istotny przy rozpoznaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. żądanie ustanowienia adwokata) zostało już prawomocnym postanowieniem z dnia 30 marca 2007 r. stronie przyznane i uprawnienie to jest nadal aktualne. W świetle powyższego niniejszy wniosek uznać należy za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało umorzyć.