Uzasadnienie
A. S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w L. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w przedmiocie opłaty stałej za wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi. W przedmiotowej skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji wydanej w trybie art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2017 r. poz. 1556 ze zm.), w myśl którego w razie nieuznania reklamacji właściwy organ Wód Polskich albo wójt, burmistrz lub prezydent miasta określają wysokość opłaty za usługi wodne w drodze decyzji. Stosownie do art. 273 ust. 10 ww. ustawy, zaskarżenie decyzji o ustaleniu opłaty za usługi wodne nie wstrzymuje jej wykonania.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie jest wystarczające złoże - nie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia.
Wymienioną w tym przepisie przesłankę "znacznej szkody" należy interpretować jako taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompen -sowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast tru- dne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powo-dują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 330/11, orzeczenie dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nie ulega wątpliwości, że wynikający z zaskarżonej decyzji obowiązek uiszczę-nia opłaty stałej za wprowadzenie ścieków do wód i ziemi ma charakter świadczenia pieniężnego, a zatem skutki wykonania takiego świadczenia są co do zasady odwracal-ne. Jeśli strona twierdzi, że jest inaczej, powinna to wykazać i przedstawić Sądowi ar-gumentację, a następnie poprzeć ją odpowiednimi dokumentami.
W przedmiotowym przypadku strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykona-nia zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie uzasadniła wniosku, nie przedstawiła żad-nych dokumentów pozwalających dokonać przez Sąd oceny, czy uiszczenie opłaty określonej zaskarżoną decyzją skutkować będzie powstaniem znacznej szkody po jej stronie.
Nie przesądzając o zasadności twierdzeń żadnej ze stron postępowania, należy podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie sto-sunków do czasu rozpoznania skargi, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abs-trahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji postanowienia.