Uzasadnienie
P. D. wniósł w dniu [...]r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r. Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. Nr [...]z dnia [...]r. w przedmiocie uchylenia decyzji z dnia [...]r. o rejestracji samochodu ciężarowo-specjalizowanego marki Seat – Toledo pod numerem rejestracyjnym [...], nr nadwozia [...], nr silnika [...]i unieważnienia dowodu rejestracyjnego serii [...] nr [...] oraz tablic rejestracyjnych i odmowie rejestracji wskazanego wyżej pojazdu.
Pismem z dnia [...]r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisu tego wynika, że w rozpatrywanej sprawie, w której skarga wniesiona została przed wskazaną datą, zastosowanie ma powołana wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
W myśl art. 60 tej regulacji skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednocześnie przepis ten stanowi, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Dokonując oceny w tym zakresie Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi nie może wywołać żadnego ze skutków wskazanych przez ustawodawcę w zastrzeżeniu zawartym w zdaniu drugim powołanego wyżej przepisu art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w art. 97 § 2 wskazanej powyżej ustawy, zgodnie z którym w sprawach, o których mowa w § 1 /tzn. takich w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i nie zakończono w nich postępowania/ stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Zasada ta obligowała do zwrotu skarżącemu połowy uiszczonego wpisu od skargi, zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm./.
Wobec powołanych wyżej okoliczności należało orzec jak na wstępie.