Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 15 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 485/04

Uzasadnienie

Kwestionowanym przez skarżących postanowieniem z dnia 27 listopada 2007 r., podjętym na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odroczył rozprawę celem ustalenia w GINB w W. losu postępowania o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia DWINB we W. z dnia [...] Nr [...].

Zgodnie bowiem z w/w art. 106 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

Zażalenie, w myśl art. 194 § 1 w/w ustawy, może być wniesione na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienie, którego przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

1. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
2. 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
3. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
4. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
5. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
6. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
7. 8) odrzucenie zażalenia;
8. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
9. 10) ukaranie grzywną.

Powyższy przepis nie przewiduje zatem wniesienia zażalenia na postanowienie mające na celu uzupełnienie materiału dowodowego w sprawie, które jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Takiej możliwości nie daje również powołany art. 106 ustawy.

Stąd też uznano wniesione zażalenie za niedopuszczalne, wobec czego należało je odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

k.g.