Uzasadnienie
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Sąd postanowieniem z dnia 13 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 490/17 odmówił zawieszenia niniejszego postępowania sądowego, ponieważ wniosek skarżących o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji skierowany do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zainicjował postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dopiero w dniu 21 lipca 2017 r. (pismo GINB zawiadamiające o wszczęciu), a więc po wniesieniu skargi, co nastąpiło w dniu 4 lipca 2017 r. Brak było wiec podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie wobec zawieszenia przez GINB ww. postępowania nadzwyczajnego brak też było podstaw do zawieszenia niniejszego postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Uwzględniając powyższe wyznaczono w niniejszej sprawie termin rozprawy na dzień 14 listopada 2017 r. Jednak skarżący w piśmie z dnia 25 października 2017 r. (data nadania przesyłki) oświadczyli, że cofają skargę wniesioną w niniejszej sprawie.
Sąd stwierdził wobec tego, że zastosowanie w sprawie znajdzie art. 60 p.p.s.a, który stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd ocenił tę czynność procesową skarżących – w świetle okoliczności sprawy – za dopuszczalną i skuteczną.
W konsekwencji postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Co za tym idzie Sąd nie dokonywał oceny argumentacji zawartej w treści skargi i nie odnosił się do wniosków podniesionych w odpowiedzi na skargę.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.