Uzasadnienie
Wójt Gminy K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 18 kwietnia 2005 r. Nr [...] uchylającą w całości decyzję skarżącego Wójta z dnia 24 lutego 2005 r. Nr [...] ustalającą dla [...] Sp. z o. o. jednorazową opłatę, której mowa w art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.
Z treści skargi wynika bowiem, że reprezentujący Wójta Gminy K. Sekretarz Gminy, występuje w istocie w charakterze organu administracyjnego pierwszej instancji, niezgadzającego się z rozstrzygnięciem Kolegium. Wójt Gminy K. jako organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji w niniejszej sprawie, nie posiada interesu prawnego, a więc nie jest stroną postępowania administracyjnego.
Zdaniem Kolegium, w rozpatrywanej sprawie gmina, jako osoba prawna nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż w pierwszej instancji organ tej gminy rozstrzygał w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), legitymację skargową do wniesienia skargi ustawodawca określił poprzez wyróżnienie atrybutu interesu prawnego (legitymacja materialna) oraz wskazanie podmiotów, które mimo braku takiego interesu, są uprawnione do wniesienia skargi (legitymacja formalna). Obok prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich, zalicza się do nich także organizację społeczną w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób z zastrzeżeniem jednak, że brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Pierwszą kategorię podmiotów stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje w celu ochrony ich interesu prawnego. Drugą natomiast kategorie stanowią podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony obiektywnego porządku prawnego (patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Komentarz. J. P. Tarno, str. 88, Lewis Nexis).
Interes prawny, zgodnie z tezą wyroku NSA sygn. I SA 2241/98 (LEX nr 47248), która nadal zachowuje aktualność, musi zatem wynikać z konkretnego przepisu prawa, który odnosi się do uprawnień lub obowiązku danego podmiotu. Oznacza to, iż skarżący musi mieć do złożenia skargi interes prawny, który jest rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków z zaskarżoną decyzją. Interes prawny, w rozumieniu art. 50 ustawy, jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć konkretna norma prawna przewidująca, w odniesieniu do określonego podmiotu i w określonym stanie faktycznym, możliwość wydania określonej decyzji czy też podjęcia określonej czynności.
W rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy K. nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi, gdyż nie działa on bezpośrednio we własnym imieniu i nie posiada on roszczenia o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. W obowiązującym stanie prawnym nie istnieje przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla Wójta jako organu administracji publicznej, który wydał decyzję w I instancji, określone prawa lub obowiązki.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.