Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]Powiatowy Lekarz Weterynarii w K. G. odmówił stronie wypłaty odszkodowania za krowę dotkniętą białaczką. W podstawie prawnej decyzji organ podał art. 35, 39 i 25 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (t. j. Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752 z późn. zm.).
Zgodnie z zawartym w decyzji pouczeniem skarżący odwołał się od tej decyzji do D. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii we W., który decyzją z dnia [...] (Nr [...]) utrzymał zakwestionowaną decyzję w mocy, a następnie (także zgodnie z zawartym w końcowej decyzji organu odwoławczego pouczeniem) do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 25 ust. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej, obowiązującej w dacie wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji, decyzję w sprawie odszkodowania wydawał powiatowy lekarz weterynarii. Decyzja o przyznaniu odszkodowania była ostateczna. Posiadacz zwierzęcia niezadowolony z wysokości przyznanego odszkodowania mógł, w terminie miesiąca od daty doręczenia decyzji w tej sprawie, wnieść powództwo do sądu rejonowego.
Jest to zatem regulacja o charakterze szczególnym w stosunku do zasady instancyjności, zawartej w art. 127 kpa, w myśl którego od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.
Kwestię analogiczną do obecnej rozpoznawał Sąd Najwyższy, który w wyroku wydanym w sprawie [...], wobec wniesionego do sądu powszechnego powództwa, na skutek decyzji odmawiającej wypłaty odszkodowania za stado 11 krów, oddalił kasację organu od wyroku sądu okręgowego, który odszkodowanie zasądził. Z orzeczenia tego wynika, że w sprawie odszkodowania (zarówno co do zasady - czyli czy stronie w ogóle należy się odszkodowanie, jak i co do ewentualnej jego wysokości) sądy powszechne i Sąd Najwyższy uznały się za właściwe.
W konsekwencji przyjętych przez ustawodawcę unormowań należy uznać, że w sprawie nie są właściwe sądy administracyjne. W tym stanie rzeczy, skoro skarga do sądu administracyjnego jest w tym przypadku niedopuszczalna, należało ją odrzucić, po myśli art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.l270, ze zm.).
Na marginesie można wskazać, że błędne pouczenie strony o środkach i terminach odwoławczych może stanowić, ewentualnie podstawę do przywrócenia stronie terminu do wniesienia powództwa do sądu powszechnego, ale nie jest to kwestia, którą może rozstrzygnąć sąd administracyjny w niniejszym postępowaniu.