Uzasadnienie
Skarżący T. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy K. z dnia 22 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik.
Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2014 r. (doręczonym w dniu 11 sierpnia 2014 r.) Sąd zobowiązał Radę Gminy K. do oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący wyczerpał środek zaskarżenia w postaci wezwania Rady do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) oraz czy Rada udzieliła na to wezwanie odpowiedzi.
W piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2014 r. Przewodniczący Rady Gminy oświadczył, że skarżący nie poprzedził wniesienia skargi wezwaniem Rady Gmin do usunięcia naruszenia interesu prawego w związku z podjętą przez Radę uchwałą nr [...]. Powyższą okoliczność potwierdził również skarżący w piśmie z dnia 14 sierpnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zawarte w art. 52 § 2 p.p.s.a. wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, s. 65). Środki zaskarżenia mogą wynikać z przepisów odrębnych. W przypadku skargi na uchwałę rady gminy, środkiem zaskarżenia jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie bowiem do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Z powołanych przepisów wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a termin do wniesienia skargi liczy się od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił. Brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa uniemożliwia wniesienie skargi.
W rozpoznawanej sprawie T. W. nie wezwał Rady Gminy K. do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do Sądu, zatem nie skorzystał z przewidzianego przez ustawę środka zaskarżenia.
Z tej przyczyny jego skarga na uchwałę nr [...] Rady Gminy K. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W pkt II postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 231 pkt 1 p.p.s.a.