Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opoluz 17 czerwca 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 515/02

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Skład
Sędzia WSA Teresa Cisyk przewodniczący
Sędzia Daria Sachanbińska
asesor sądowy Elżbieta Naumowicz
Katarzyna Johan protokolant
Rozpoznanie
w dniu 17 czerwca 2004 roku na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi E. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

E. P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], nr [...] (doręczona w dniu 14 stycznia 2002 r.), utrzymującą w mocy decyzję Miejskiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], nr [...], o niestwierdzeniu u E. P. choroby zawodowej narządu słuchu. Skargę przesłano listem poleconym, nadanym w dniu 28 lutego 2002 r. (data stempla pocztowego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga winna ulec odrzuceniu.

Na zasadzie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z zasady, że prawo nie działa wstecz wynika jednak konieczność zbadania dopuszczalności skargi w świetle przepisów obowiązujących w dacie jej wniesienia, czyli przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.).

Jednym z podstawowych wymogów formalnych, który musi zostać zachowany przy zaskarżeniu decyzji do sądu administracyjnego, to złożenie skargi w ustawowo wyznaczonym terminie.

W poprzednio obowiązującym stanie prawnym, obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, termin do wniesienia skargi wynosił – zgodnie z art. 35 § 1 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym skargę wnosiło się bezpośrednio do Sądu.

Po wejściu w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej Prawo o postępowaniu, termin do wniesienia skargi określa przepis art. 53 § 1 tej ustawy i wynosi on 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi dla skarżącego według przepisów obowiązujących w 2002 r., jak i według obecnie obowiązujących przepisów, był więc taki sam i wynosił 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu bada zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy.

W rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 14 stycznia 2002 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru. Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 13 lutego 2002 r. Skarga została natomiast wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przesyłką poleconą, nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 28 lutego 2002 r. (data stempla pocztowego), czyli po upływie wskazanego wyżej terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu orzeczono, jak na wstępie.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.