Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną D.W., M.W., J.W. i M.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2014 r..
Pismem z dnia 10 listopada 2014 r. (data pieczątki na kopercie), sporządzonym osobiście, skarżący D.W. i M.W. zaskarżyli na powyższe postanowienie zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Na podstawie art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych tą ustawą) przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2). Zażalenie, aby mogło być skutecznie wniesione, powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (§ 3). Zażalenie zaś, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej (jak to miało miejsce w niniejszej sprawie), powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (§ 4).
W rozpoznawanej sprawie zażalenie D.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 października 2014 r. zostało sporządzone przez skarżących. Zatem nie spełnia ono warunku wskazanego w § 4 art. 194 powołanej wyżej ustawy niezbędnego do skutecznego jego wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego.
Należy także zaznaczyć, że zakwestionowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 października 2014 r. zostało doręczone skarżącym wraz z pouczeniem o terminie i wymogach, które winno spełniać zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarżąca D.W. odebrała osobiście odpisy tego postanowienia wraz z pouczeniem, a zatem należało przyjąć, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni o przysługującym im prawie do wniesienia zażalenia oraz o jego wymogach formalnych.
Stąd też uznano wniesione zażalenie za niedopuszczalne, wobec czego należało je odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.
k.g.