Uzasadnienie
Pismem z dnia [...].05.2018 r. Wojewoda [...] – dalej skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w środkowo-zachodniej części obrębu [...].
Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 17 pkt 6 lit. a tiret czwarte ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073, ze zm.) w związku z art. 161 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz, U. 2017 r. poz. 2126, ze zm.), polegające na istotnym naruszeniu trybu sporządzania planu miejscowego, poprzez brak wystąpienia o opinię o projekcie planu do Ministra Środowiska jako właściwego organu administracji geologicznej.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wniosła o oddalenie skargi.
Na rozprawie w dniu 25.10.2018 r. pełnomocnik skarżącego organu nadzoru oświadczył, że cofa ww. skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 - dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy.
W niniejszej sprawie, wobec jednoznacznego oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.