Uzasadnienie
Organ pierwszej instancji umorzył postępowanie, nie stwierdzając samowoli budowlanej.
Odwołanie wniosła skarżąca, nie biorąca do tej pory udziału w postępowaniu. Zaskarżoną decyzją organ umorzył postępowanie odwoławcze, gdyż w jego ocenie skarżąca nie wykazała przymiotu strony. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości położonej po przeciwległej stronie drogi i nie graniczy z działką, na której znajduje się mur, który miał być częściowo, samowolnie rozebrany. Skarżąca nie wskazała konkretnego przepisu prawa materialnego, z którego, w związku z treścią art. 28 k.p.a., powinna wywodzić przysługiwanie jej interesu prawnego w nin. sprawie. Z przytoczeń skarżącej wynikało jedynie jej faktyczne zainteresowanie sposobem rozstrzygnięcia.
W skardze do sądu administracyjnego skarżąca polemizowała z ustaleniami i ocenami organu pierwszej instancji.
W uzupełnieniu skargi (k.
- 27) skarżąca wniosła jedynie o pouczenie jej na temat treści orzecznictwa sądowego dotyczącego problematyki bycia stroną postępowania administracyjnego.
Pismem z dnia 25 marca 2011 r. skarżąca cofnęła skargę.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi wiąże sąd. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne uzależnione jest od ustalenia, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
W nin. sprawie okoliczności te nie wystąpiły, zatem cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne.
W takim przypadku, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania oraz zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.
PM 14.04.2011 r.