Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł w imieniu E. K. kurator ustanowiony przez Sąd Rejonowy w L. III Wydział Rodzinny i Nieletnich – adwokat D. N.. Do skargi – wykazując swoje umocowanie – dołączył odpis postanowienia Sądu Rejonowego w L. III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia [...] r. sygn. akt [...], z którego wynika, że został ustanowiony celem reprezentowania praw E. K. "w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Urząd Miejski w L. o wymeldowanie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie przed sądem administracyjnym nie stanowi kontynuacji postępowania prowadzonego przez organy administracji publicznej. Dlatego jednym z wymogów skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego jest wykazanie sądowi umocowania danej osoby do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu rozpoznającego skargę w niniejszej sprawie z ww. postanowienia Sądu Rejonowego w L. wynika, że kurator dla E. K. nie jest umocowany do wniesienia skargi do Sądu, bowiem jego umocowanie wygasło przed wniesieniem skargi (było ograniczone do postępowania administracyjnego).
Wobec tego, że przedstawiciel ustawowy – kurator E. K. utracił możliwość reprezentowania skarżącej, zastosować należało przepis art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), który stanowi, że sąd z urzędu zawiesza postępowanie w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela. Sąd stwierdził przy tym, że postępowanie sądowe należało zawiesić do czasu ustanowienia dla strony skarżącej kuratora, o co Sąd zwróci się do właściwego sądu opiekuńczego po myśli art. 31 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.