Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...], którą nakazano skarżącym rozbiórkę ławy fundamentowej wybudowanej w miejscu rozebranej dobudówki do budynku w B. 191 (gmina N.R.).
W.B. i Cz.B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie tego wniosku podali, że rozbiórka obiektu wiązać się będzie ze znacznym nakładem pracy i środków finansowych. Wskazali, że rozbiórka spornej ławy fundamentowej zaowocowałaby znaczną szkodą dla skarżących, ponieważ wywoła znaczne trudności z wejściem do budynku. W budynku zamieszkują ciężko chorzy rodzice skarżących (w wieku 86 i 84 lat), dla których wymagane jest poruszanie się po równej i utwardzonej powierzchni, którą stanowi obecnie sporna "ława". Bez owej ławy odległość progu od podłoża to około 50 cm.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zatem przyjąć, że przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji: pierwszą z nich jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a drugą niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W rozpoznawanej obecnie sprawie, zdaniem sądu, choć argumentacja skarżących tylko częściowo wskazała na spełnienie owych przesłanek, to sąd zobligowany był rozważyć okoliczności istotne dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W pierwszym rzędzie sąd nie podzielił jednak poglądu skarżących, jakoby samo wykonanie jakichkolwiek robót budowlanych było czynnością nieodwracalną. Niemniej uznać wypada, że w realiach niniejszej sprawy wykonanie zaskarżonej decyzji, to jest dokonanie rozbiórki ławy fundamentowej, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody i wywołać może trudne do odwrócenia skutki.
Sąd przyjął, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech.
Zdaniem sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, konieczność rozebrania spornej ławy fundamentowej istotnie wywoła znaczną szkodę, ponieważ spowoduje znaczne trudności z wejściem do budynku od strony dawnej dobudówki. Dodatkowo, zdaniem sądu, koszty wykonania rozbiórki – uwzględniając ich przeciętne wysokości – mogą być dla skarżących znaczne, jeśli uwzględni się fakt, że skarżący musieliby w efekcie rozbiórki wykonać roboty budowlane związane z wykonaniem nowego utwardzenia (czy innej konstrukcji) umożliwiającej im i ich rodzicom poruszanie się do i z budynku. Powstałe wskutek wykonania tych robót wydatki obciążałyby wyłącznie skarżących, a więc stanowiłyby szkodę w ich majątku.
Sąd uwzględnił przy tym, że z akt administracyjnych wynika, iż budynek, przy którym znajduje się sporna ława jest prawie stuletni i zaniedbany, co jedynie mogłoby zwiększyć koszty opisanych robót. Z tych względów wykonanie zaskarżonej decyzji należało wstrzymać do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Trzeba oczywiście również pamiętać, że kwestia uznania sądu w zakresie wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności nie wiąże jednak sądu w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.