Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. na postawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych prowadzonych przez I. S. przy zmianie sposobu ogrzewania lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu organ przytoczył ustalenia, że w lokalu tym zamontowano w pomieszczeniu kuchennym piec gazowy c.o. z odprowadzeniem spalin do przewodu spalinowego nr 11 umieszczonego w ścianie oddzielającej lokal od klatki schodowej. Pomieszczenie kuchni wyposażone jest w wentylację grawitacyjną w kanale nr 7 umieszczonym w ścianie oddzielającej to pomieszczenie od łazienki. W lokalu mieszkalnym skarżącego do kanału nr 7 włączona jest także wentylacja grawitacyjna kuchni, nie ma w niej innych urządzeń gazowych poza kuchenką gazową. Rozbudowa wewnętrznej instalacji gazowej w związku z montażem pieca c.o. gazowego nastąpiła w oparciu o pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] r. Inwestor okazał ponadto protokół głównej próby wytrzymałości i szczelności zamontowanej instalacji z dnia [...] r. oraz opinię nr [...] wydaną przez mistrza kominiarskiego Spółdzielni Pracy Usług Kominiarskich "[...]" w M. z dnia [...] r. dotyczącą wskazania przewodu kominowego do podłączenia pieca.
W dniu [...] r. dokonano sprawdzenia robót i stwierdzono prawidłowe podłączenie instalacji spalinowej i wentylacyjnej zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją budowlaną. Uzyskana na żądanie organu nadzoru budowlanego dodatkowa opinia kominiarska z dnia [...] r. potwierdziła prawidłowość podłączeń urządzeń grzewczo-kominowych w obu lokalach mieszkalnych. Nie nastąpiło naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 140 ze zm.), gdyż nie zabraniały one zastosowania zblokowanej instalacji wentylacyjnej w pomieszczeniach o takich samych wymaganiach użytkowych i sanitarno-zdrowotnych, zaś podłączenia grzewczo-kominowe wykonano z zachowaniem tych warunków.
W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił, że roboty budowlane zostały wykonane bez zgody wspólnoty mieszkaniowej. W wyniku tych robót do kanału wentylacyjnego z kuchni skarżącego została podłączona wentylacja z kuchni inwestora. W ten sposób skarżący został pozbawiony wolnego kanału dla ewentualnej zmiany sposobu ogrzewania. Obecnie blokowanie kanałów jest niezgodne z przepisami.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał powyższą decyzję w mocy. W uzasadnieniu przytoczył ustalenia i oceny poczynione przez organ I instancji, które uznał za prawidłowe. Roboty wykonane zostały po uzyskaniu pozwolenia na budowę i w sposób poprawny. Wydane w sprawie opinie potwierdzają zgodność z przepisami sposobu podłączenia wentylacji pomieszczenia kuchennego. Argumentacja odwołania dotyczyła prawomocnego pozwolenia na budowę i nie mogła mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy przez organ nadzoru budowlanego.
W skardze do sądu administracyjnego skarżący przedstawił szereg zarzutów dotyczących postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, w tym naruszenia § 141 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. (Dz. U. Nr 75, poz. 690) przez pozbawienie skarżącego możności przekształcenia przewodu wentylacyjnego w spalinowy, gdyby również zmienił sposób ogrzewania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z ogólnych zasad praworządności i trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych wynikało, że organy nadzoru budowlanego również w nin. sprawie obowiązane były przestrzegać swojej właściwości oraz uwzględniać stan związania skutkami prawnymi decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę.
Według stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji (art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) do właściwości organu nadzoru budowlanego należały zadania i kompetencje określone w art. 48, art. 50, art. 51 (sprawy tzw. samowoli budowlanych), art. 62 ust. 3, art. 65, art. 66, art. 68, art. 69, art. 70 ust. 2 (sprawy dot. utrzymania obiektów budowlanych) i art. 71 ust. 3 (samowolna zmiana sposobu użytkowania). W szczególności zatem organ ten mógł badać, czy inwestor wykonał roboty zgodnie z warunkami udzielonego mu pozwolenia na budowę. W przypadku dostrzeżenia określonych wad prawnych decyzji o pozwoleniu na budowę organ nadzoru mógł jedynie wywołać wszczęcie odpowiedniego postępowania nadzwyczajnego przez właściwy organ architektoniczno-budowlany (art. 84b ust. 3 prawa budowlanego), zatem również w tym przypadku nie byłby uprawniony do wydania jakiejkolwiek decyzji merytorycznej.
Trafnie zatem wyjaśnił organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że nie posiadał kompetencji do rozpatrywania w ramach nin. sprawy zarzutów skarżącego dotyczących prawidłowości postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Skoro zagadnienie to pozostawało poza ramami sprawy administracyjnej i zakresu rozstrzygnięcia poddanego kontroli sądu administracyjnego, to również nie mogło podlegać tej kontroli, a tym bardziej wywołać uwzględnienia skargi. Należy wskazać ponadto, że jedynie wyjątkowo nowe przepisy w sprawie warunków technicznych przewidują zastosowanie w odniesieniu do istniejących obiektów budowlanych, a nawet już złożonych wniosków o pozwolenie na budowę (§ 330 powołanego przez skarżącego rozporządzenia Ministra Infrastruktury). Trafnie zatem organ wskazując na zgodność przebudowy z warunkami technicznymi, powołał przepisy poprzednio obowiązującego rozporządzenia, natomiast skarżący bezzasadnie odwoływał się do treści nowego rozporządzenia.
Nie mogło być zastrzeżeń do poczynionych przez organ ustaleń, wskazujących na zgodność wykonania przebudowy z warunkami udzielonego inwestorowi pozwolenia oraz przepisami prawa budowlanego. W zakres zagadnień mogących podlegać ocenie organów nadzoru budowlanego nie wchodziła kwestia posiadania przez inwestora uprawnienia do wykorzystania przewodu wentylacyjnego skarżącego, gdyby powinno ono, jak twierdzi skarżący, wynikać z udzielonej inwestorowi zgody przez skarżącego lub wspólnotę mieszkaniową. Kwestia ta dlatego nie wchodziła do zakresu rozpoznania sądu administracyjnego i nie mogła wpłynąć na wynik sprawy. Wobec braku podstaw prawnych do wydania decyzji merytorycznej wszczęte postępowanie administracyjne podlegało umorzeniu (art. 105 § 1 k.p.a.).
Mając powyższe na uwadze i zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), orzeczono jak na wstępie.
KK/20.07.05