Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego mogą być, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270):
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Tak określony zakres działania sądów administracyjnych nie przewiduje jednakże możliwości dokonywania kontroli przez te sądy skarg powszechnych składanych w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem zaś takiej skargi, po myśli art. 227 k.p.a., może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Z tzw. skargą powszechną, w ocenie Sądu, mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem jej przedmiotem jest działalność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Zgodnie z art. 228 k.p.a. skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Zasadą jest, iż organem właściwym do rozpatrzenia i załatwienia skarg powszechnych są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. Stosownie do art. 229 pkt 7 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności innego organu administracji rządowej, organu przedsiębiorstwa państwowego lub innej państwowej jednostki organizacyjnej jest organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór.
W myśl zaś art. 3a ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) nadzór nad działalnością administracyjną kolegiów sprawuje Prezes Rady Ministrów.
W wyroku NSA z dnia 11 lutego 2002 r. (sygn. akt II SA/Wr 3121/01, nie publikowany) stwierdzono, że sąd administracyjny "nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 k.p.a.)".
Zatem skarga powszechna wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez H. C. nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, a umieszczonej w zapisach art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270).
Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.