Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewoda D. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Starosty Ś. z dnia [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania, na rzecz A S.A z siedzibą w W., pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...].
W terminie 14 dni od daty otrzymania powyższej decyzji skarżący wnieśli odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Pismem z dnia [...] na podstawie art. 133 Kpa, Wojewoda D. przekazał złożone odwołanie wraz z całością akt sprawy do rozpatrzenia Głównemu Inspektorowi Budowlanemu w W. Jednocześnie kwestionując rozstrzygnięcie Wojewody D. zawarte w decyzji nr [...] z dnia [...] J. i J. J. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest środkiem prawnym uwzględnionym w przepisie art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/, określającym zakres jurysdykcji sądów administracyjnych i umożliwia przeprowadzenie sądowej kontroli działań organów administracji publicznej w określonym ustawowo zakresie.
Podlega ona regulacji zawartej w powołanej powyżej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 wskazywanego aktu skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Regulację tą postrzegać też należy jako dostosowaną do przepisu art. 16 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiącego że "Decyzje mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonym w odrębnych ustawach".
Z treści przywołanych poprzednio przepisów art. 52 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, a do takich należy również postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, w którym wydana została kwestionowana przez skarżących decyzja Wojewody D. - przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie decyzja wydana przez organ odwoławczy czyli organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, którym w niniejszej sprawie jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. Przyjęcie takiej zasady w ustawie normującej postępowanie przed sądami administracyjnymi sprawia, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi przez osobę mającą w tym interes prawny na decyzję wydaną w sprawie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
Jak wynika z akt sprawy, w szczególności z pisma Wojewody D. z dnia [...] o przekazaniu odwołania skarżących do organu odwoławczego, skarżący wnosząc skargę na decyzję Wojewody D. mimo niezakończonego ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. postępowania odwoławczego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Starosty Ś. z dnia [...], nie wyczerpali do końca środków zaskarżenia, służących im w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Konsekwencją zaś procesową takich czynności, podjętych przez uprawniony podmiot jest - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - odrzucenie skargi, co też Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uczynił orzekając jak w sentencji.