Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 4 grudnia 1997 r., sygn. akt II SA/Wr 535/97

Teza

1. Gminny program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, o którym mowa w art. 4[1] ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./ nie jest aktem normatywnym powszechnie obowiązującym, o jakim mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ i nie jest też przepisem gminnym.

2. Zamieszczone w programie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, szczegółowe zasady wydawania i cofania zezwoleń na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych, o których mowa w art. 4[1] ust. 1 pkt 4 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, należy oceniać jako wytyczne rady gminy, skierowane do zarządu gminy i wójta /burmistrza/ gminy. Wytyczne te nie mogą pozostawać w sprzeczności z przepisami ustawy, mogą natomiast określać szczegółowe zasady i warunki procesu decyzyjnego w przedmiocie zezwoleń na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych, w jakim rozstrzygnięcie sprawy zależy od uznania organu wydającego decyzję.

3. Rada gminy może w gminnym programie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych ustalać szczegółowe zasady i warunki wydawania zezwoleń w tym także warunki zaostrzające i ograniczające udzielenie zezwolenia na jednorazową sprzedaż napojów alkoholowych w miejscu imprez na wolnym powietrzu. Ograniczenia takie nie mogą być jednak ustanawiane w formie przepisu gminnego obowiązującego organ i strony.

Sentencja

1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w przedmiocie wydawania jednorazowych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.