Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 marca 2006 r. (niniejsza sprawa oznaczona była wówczas sygn. akt II SA/Wr 2422/03) Sąd przyznał skarżącym J. i J. J. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W. na pełnomocnika ww. skarżących została wyznaczona w dniu 10 kwietnia 2006 r. adwokat E. S. W piśmie z dnia 27 maja 2009 r. skarżący J. i J. J. zażądali ponownie "przydzielenia im adwokata" do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Na wstępie wskazać należy, iż ustawowe kompetencje Sądu w zakresie prawa pomocy ograniczają się do jego przyznania (w tym np. ustanowienie adwokata lub radcy prawnego bez oznaczenia konkretnego pełnomocnika) lub odmowy przyznania tego prawa. Sąd nie ma wpływu na decyzje podejmowane przez odpowiednie organy samorządu zawodowego adwokatów lub radców prawnych w zakresie wyznaczenia wnioskodawcy osoby przyznanego pełnomocnika. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą ww. organu samorządu zawodowego.
Również tylko ten organ (a nie Sąd) może być adresatem zarzutów kierowanych przez stronę pod adresem wyznaczonego pełnomocnika i tylko do tego organu (np. Dziekana właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej) można kierować ewentualne wnioski (dobrze umotywowane) o zmianę osoby pełnomocnika, przy czym zaznaczyć należy, iż decyzja o tym czy taka zmiana jest konieczna (i że nastąpi) zależy tylko i jedynie od oceny ww. organu.
Podsumowując- w niniejszej sprawie skarżący mają wyznaczonego zawodowego pełnomocnika- adwokat E. S., a tym samym stworzono skarżącemu gwarancje procesowe i zapewniono pomoc ze strony obiektywnego oraz profesjonalnego podmiotu. Jak wskazano wyżej, Sąd nie ma uprawnień do badania i oceny skuteczności działania wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika. Dla Sądu istotny przy rozpoznaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. żądanie ustanowienia adwokata) zostało już prawomocnym postanowieniem z dnia 27 marca 2006 r. stronie przyznane i uprawnienie to jest nadal aktualne.
W świetle powyższego niniejszy wniosek uznać należy za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało umorzyć.