Uzasadnienie
U Zasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Nr 53/02 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T., na podstawie art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, uznał zarzuty przedstawione w piśmie a dnia [...] r. przez E. i J. P. na prowadzone postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione.
W uzasadnieniu postanowienia organ egzekucyjny wskazał, że E. i J.P. w piśmie z dnia [...] r. zarzucają, że doręczone im upomnienie oparte na art. 15 § I ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest nieprawomocne i nieskuteczne, a egzekucja jest niedopuszczalna bo nie opiera się o prawomocną decyzję. Sprawa została skierowana do NSA i wykonalność jest zawieszona.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. wskazał, że zarzut dotyczący braku prawomocności upomnienia nie stanowi podstawy zarzutu i nie mieści się w zbiorze enumeratywnie wymienionych przesłanek zawartych w art. 33 powołanej ustawy. Ponadto E. i J. P. swoje wątpliwości związane z upomnieniem wyrazili w piśmie z dnia [...] r., na które otrzymali w dniu [...] r. wyczerpujące wyjaśnienie PINB w T..
W kwestii zaś zarzutu dotyczącego braku prawomocności decyzji w oparciu, o którą jest prowadzona egzekucja, organ 1 instancji wskazał, że w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada dwuinstancyjności (art. 15 kpa), a decyzje od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Decyzje te mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach (art. 16 §1 i § 2 kpa).
Obowiązki wskazane w Tytule Wykonawczym Nr 4/2002 z dnia 5 grudnia 2002r. zostały nałożone na podstawie art. 104 kpa i art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. i utrzymane w mocy decyzją Nr [...] z dnia [...] r. D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.. W związku z tym decyzja jest ostateczna i podlega wykonaniu. Ze względu na niewykonanie przez zobowiązanych obowiązków wynikających z ww. decyzji zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne.
Nie jest trafny również zarzut dotyczący zawieszenia wykonalności decyzji przez Naczelny Sąd Administracyjny, gdyż do chwili wydania niniejszego postanowienia Sąd nie wydał żadnego orzeczenia o zawieszeniu wykonalności skarżonej decyzji.
Na powyższe postanowienie o nieuwzględnieniu zarzutów E. i J. P. wnieśli zażalenie, w którym wnieśli o zmianę postanowienia i uwzględnienie zarzutów lub o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Wskazał; że podniesione w zażaleniu kwestie dotyczą przede wszystkim merytorycznego rozstrzygnięcia podjętego w związku z robotami budowlanymi wykonanymi w budynku mieszkalnym zlokalizowanym przy ul. A. K. [...] w T..
Przepis art. 32 § 1 ustawy z dnia 7 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, że organ egzekucyjny, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, zaopatrzony w klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej oraz poucza o prawie do zgłoszenia w ciągu 7 dni zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Uwzględnienie zarzutu jest możliwe wtedy, gdy jego podstawą są tylko okoliczności wymienione w art. 33 ww. ustawy. Analiza materiału dowodowego sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia, że zachodzi którakolwiek z wymienionych w powyższym przepisie przesłanek. Podniesione przez skarżących zarzuty nie dotyczą prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a jedynie kwestii merytorycznego rozstrzygnięcia podjętego w przedmiotowej sprawie, co nie stanowi podstawy do uwzględnienia zażalenia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. i J. P. zarzucają naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a to art. 7, 8, 28, 75, 77 i 81 oraz przepisów art. 1, art. 48 i art. 49 w związku z art. 103 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, a także art. 347 kodeksu cywilnego, a więc identyczne zarzuty jakie zawiera skarga w sprawie o sygn. akt IISA/Wr 540/03 i skarga w sprawie o sygn. akt IISA/Wr 1937/02. Skarżący każdorazowo sięgają w sprawie do historii pożaru dachu w spornej nieruchomości jaki miał miejsce w [...] r. i jego zabezpieczenia.
W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oparcie jej na innych kryteriach, np. celowości czy też słuszności, jest niedopuszczalne, jeśli ustawa expressis verbis nie stanowi inaczej. Oznacza to, że Sąd administracyjny na skutek zaskarżenia działania organu nie przejmuje sprawy administracyjnej jako takiej do końcowego jej załatwienia, lecz ma jedynie skontrolować (ocenić) działanie tego organu. Z tego względu sąd administracyjny, co do zasady, nie może zastępować organu administracji i wydawać końcowego rozstrzygnięcia w sprawie.
Badając zatem zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem, Sąd nie dopatrzył się błędnej interpretacji i zastosowania przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] r. Nr [...] o nieuwzględnieniu zarzutów, jest zgodne z obowiązującym prawem.
Z akt sprawy wynika, że zgodnie z art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), organ egzekucyjny wysłał pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku.wynikającego z ostatecznej decyzji PINB w T. Nr [...] z dnia [...] r., utrzymanej w mocy przez decyzją z dnia [...] r. Nr [...] DWINB we W. w części dotyczącej rozbiórki lukarny i otworzenia podpiwniczonego tarasu. Zawarł w nim również pouczenie, że obowiązek należy wykonać w terminie 7 dni pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Upomnienie to zobowiązani otrzymali w dniu [...] r, Wobec niewykonania obowiązku, stosownie do art. 32 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny przystępując do czynności egzekucyjnych, doręczył zobowiązanym w dniu [...] r. odpis tytułu wykonawczego z dnia [...] r. oraz postanowienie nr [...] z dnia [...] r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, w którym pouczył o możliwości wniesienia zarzutów. W postanowieniu tym, powołując się na art. 33 powołanej ustawy, wymienił dokładnie wszystkie przesłanki stanowiące podstawę do wniesienia zarzutów.
W świetle powyższego oraz wobec faktu, iż podstawę zarzutu może stanowić tylko i wyłącznie jedna z przesłanek wyczerpująco wymienianych w art. 33 tej ustawy, uznać należy, że organy orzekające w sprawie prawidłowo zastosowały obowiązujące w tym względzie przepisy prawa i nie uchybiły obowiązującej procedurze. A zatem zarzuty skarżących dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy z 1994r. Prawo budowlane i art. 347 Kodeksu cywilnego nie mają tej sprawie zastosowania. Prawidłowo organy orzekające w sprawie uznały, że podstawą zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym nie mogą być podnoszone przez skarżących inne okoliczności niż wymienione w art. 33 ustawy, a dotyczące zakończonego ostateczną decyzją postępowania jurysdykcyjnego opartego na przepisach Prawa budowlanego i Kpa. Treść zarzutów skarżących sprowadza się w istocie do kwestii podważenia ostatecznej decyzji o nałożeniu na nich określonych obowiązków do wykonania.
Oceniając charakter tych zarzutów trzeba stwierdzić, że nie mieszczą się one w art. 33 pkt 1-10 ustawy z 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stąd też, jako wykraczające poza ustawowe ramy zarzutów w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym, musiały być odrzucone (nieuwzględnione) przez organy orzekające.
Z powyższych więc względów, Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.