Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 VII 2019 r. M. Z., A sp. z o.o. sp.k. we W., K. Z., M. P., A. G., J. B., M. D., K. Ś. oraz D. S. (dalej: skarżący, wnoszący sprzeciw) reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. I.K. wnieśli sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (dalej: organ) z dnia [...] ([...]) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną.
Do sprzeciwu załączono pełnomocnictwo udzielone przez A. G., J. B., M. P. oraz K. Z., a także potwierdzenie uiszczenia wpisu od sprzeciwu.
Pismem z dnia 22 VIII 2019 r. wezwano pełnomocnika wnoszących sprzeciw o: 1) złożenie pełnomocnictw lub ich uwierzytelnione odpisy do działania w imieniu: M. Z., A sp. z o.o., M. D., K. Ś. oraz D. S.;
- 2) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. A. sp. z o.o.;
- 3) podanie numeru PESEL i adresu zamieszkiwania, ewentualnie adresu do doręczeń M. Z.;
- 4) podanie numerów PESEL: K. Z., M. P., A. G., J. B., M. D., K. Ś. oraz D. S.;
- 5) podanie numeru REGON lub NIP oraz adresu siedziby lub adresu do doręczeń Steadfast sp. z o.o.
Pełnomocnik wnoszących sprzeciw pismem z dnia 3 IX 2019 r. uzupełnił braki formalne sprzeciwu w zakresie dotyczącym skarżących z wyjątkiem M. D. oraz D. S. Pełnomocnik oświadczył, że w stosunku do M. D. oraz D. S. cofa sprzeciw.
W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o odrzucenie sprzeciwu skarżących jako niespełniającego wymogów zawartych w art. 64b ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), ewentualnie o odrzucenie sprzeciwu K. Z., M. P., A. G., J. B., M. D., K. Ś. oraz D. S. z powodu uchybienia terminowi na wniesienie sprzeciwu i oddalenie sprzeciwu M.Z. oraz A sp. z o.o. spółka komandytowa jako bezzasadnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Sprzeciw K.Z., M. P., A.G., J.B. M.D., K. Ś. i D. S. należało odrzucić.
Zgodnie z art. 64b p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2), a także gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3).
Ponadto, w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo wezwania nie uzupełniono braków formalnych skargi w postaci przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu M. D. i D. S. Tym samym ziściła sią przesłanka do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zarazem jako bezskuteczne należy uznać oświadczenie pełnomocnika o cofnięciu sprzeciwu w imieniu M. D. i D.S. Co prawda zgodnie z art. 60 zdanie drugie p.p.s.a. cofnięcie skargi (odpowiednio sprzeciwu) wiąże sąd, jednak związanie to powstać może dopiero po skutecznym wniesieniu sprzeciwu, co w niniejszej sprawie – wobec obu wnoszących sprzeciw – nie miało miejsca.
Wskazać też należy, że: M. D., D.S., K. Z., M. P., A. G., J. B. oraz K. Ś. uchybili terminowi do wniesienia sprzeciwu. Zgodnie bowiem z art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Z akt sprawy wynika natomiast, że sprzeciw wniesiony został w dniu 24 VII 2019 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego), zaś decyzja organu doręczona została odpowiednio: K. Ś. w dniu 19 VI 2019 r., M.D. w dniu 26 VI 2019 r. K.Z. w dniu 26 VI 2019 r., A.G. w dniu 18 VI 2019 r., D.S. w dniu 21 VI 2019 r., J.B. oraz M.P. w dniu 2 VII 2019 r. Zatem sprzeciw wniesiony w imieniu wymienionych skarżących uznać należało za wniesiony z uchybieniem terminu, w konsekwencji czego sąd zobowiązany był do jego odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.