Uzasadnienie
Skarżący – M. i L.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego o dodatkowe pomieszczenia mieszkalne w Sz.P. przy ul. [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 września 2007 r. skarżący solidarnie zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od wniesionej skargi.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącym w dniu 10 października 2007 r. wraz z pouczeniem, iż służy na nie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia im odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu.
W dniu 18 października 2007 r. skarżący wnieśli zażalenie na powyższe zarządzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego, co do istoty sprawy.
Zgodnie z art. 194 u.p.s.a. zażalenie to wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Z akt sprawy wynika, że mimo prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 września 2007 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, zażalenie skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 18 października 2007 r. Termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 17 października 2007 r.
W tej sytuacji zażalenie wniesione w niniejszej sprawie uznać należało za spóźnione. Podlegało ono zatem odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 227 § 1 u.p.s.a., z art. 198 u.p.s.a. w zw. z art. 194 § 2 u.p.s.a.