Uzasadnienie
Działająca w imieniu Gminy W. pełnomocnik - radca prawny M.J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r.,Nr [...] w przedmiocie zwrotu na własność T. K. nieruchomości oraz utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji wydanej przez Starostę T. w dniu [...]r. (Nr[...]). Od powyższej skargi został uiszczony wpis w kwocie 200 zł w znakach opłaty sądowej.
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik strony skarżącej wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej obejmującej wpis stały w wysokości 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 27 listopada 2009 r. odmówił Gminie W. przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Powyżej opisane orzeczenie zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który to postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. oddalił złożone zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Natomiast zgodnie z art. 219 § 2 powyższej ustawy opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż przewidziano dwa sposoby uiszczenia opłaty sądowej: gotówką do kasy sądu administracyjnego, do którego wnoszone jest pismo lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Postanowienia art. 219 § 2 ustawy nie dają podstaw dla możliwości skutecznego uiszczania wpisu znakami opłaty sądowej. Znalazło to potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu bowiem z dnia 7 kwietnia 2004 r., (sygn. akt FZ 28/04) tenże sąd stwierdził, że z treści art. 219 § 2 ustawy wynika, iż brak jest podstaw do uiszczenia opłaty sądowej w innej formie niż ta przewidziana w tym przepisie.
W niniejszej sprawie wpis od skargi wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika został uiszczony znakami opłaty sądowej, a zatem z naruszeniem powyższych regulacji normatywnych, co musiało skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 221 ustawy. Jak podnosi się bowiem w literaturze uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego może polegać zarówno na niewniesieniu opłaty lub wniesieniu jej w wysokości innej niż określona w przepisach rozporządzenia, jak i w opłaceniu jej w znakach opłaty sądowej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005r., s. 547).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.