Uzasadnienie
W sprawie, postanowieniem z dnia 20 listopada 2015 r., tutejszy Sąd odmówił B.G. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Na powyższe orzeczenie wnioskodawczyni wniosła zażalenie, zawierając w jego treści wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez przyznanie pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od kosztów.
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2016 r. ww. zażalenie zostało odrzucone.
W tym stanie rzeczy, rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy, zawarty w powyższym zażaleniu wskazać trzeba, że na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Jak wynika z powyższej regulacji, uprawnienie do ubiegania się o prawo pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi przysługuje stronie. Definicja strony została zawarta w art. 32 p.p.s.a., który stanowi, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Ponadto o przyznanie prawa pomocy ubiegać się może również uczestnik postępowania na podstawie art. 33 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z jego brzmieniem bowiem, osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony.
W niniejszej sprawie, na obecnym etapie postępowania, ww. postanowieniem z 5 stycznia 2016 r. odrzucone zostało zażalenie na postanowienie o odmowie dopuszczenia B.G. do udziału w sprawie jako uczestnika postępowania. Wnioskodawczyni zatem na dzień wydania niniejszego orzeczenia nie posiada ani statusu strony, ani uczestnika postępowania na prawach strony.
Co za tym idzie, jej wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony.
Dodać wypada, że przyjęte w tej kwestii stanowisko jest zgodne z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego (przykładowo: postanowienia z dnia 28 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 343/15 i z dnia 15 października 2015 r. – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.