Uzasadnienie
W treść skargi skarżący działający przez adwokata wniósł na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. o wstrzymanie wykonania decyzji, przy czym uzasadnienie wniosku ograniczył do zdania, że,,wznowienie robót prowadzonych na podstawie projektu budowlanego zamiennego posiadającego liczne błędy i sporządzonego niezgodnie z Prawem budowlanym oraz rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, rodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Rodzaju i zakresu tych skutków skarżący więc nie opisał.
Wniosek był bezzasadny. Jak podkreśla się w licznym orzecznictwie sądowym, to skarżący powinien wskazać i wykazać konkretne przesłanki zasadności wniosku. Wykazanie tych okoliczności ma nastąpić w drodze uprawdopodobnienia tj. dowodzenia niekoniecznie spełniającego wymogi procesowe środka dowodowego. Jak wiadomo, co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (art. 61 § 1 p.p.s.a.), co zapewne ma związek z cechami decyzji ostatecznej (art. 16 k.p.a.). W przypadku decyzji opartych na prawie budowlanym raczej chroni się interes inwestora (art. 35a prawa budowlanego, zasada wstrzymania decyzji rozbiórkowych) i podnosi się, że to inwestora dotkną ujemne następstwa wykonania decyzji, o ile ulegnie ona uchyleniu. Skarga zawiera rozbudowane zarzuty wobec pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, które jednak będą podlegały ocenie w ramach rozpoznania sprawy.
Skarżący nie wykorzystał tej argumentacji dla uzasadnienia wniosku. W orzecznictwie sądowym podkreśla się często, że samo zrealizowanie budowy nie rodzi skutków trudnych do odwrócenia. Brak skonkretyzowania obaw skarżącego związanych z ewentualnością wykonania decyzji nie pozwala na wysnuwanie ich z urzędu w oparciu o materiał procesowy sprawy.