Uzasadnienie
Wojewoda, jako organ nadzoru nad działalnością gminną (art. 93 ust. 1 ustawy z 08.03.1990 r. o samorządzie gminnym – zwanej dalej "u.s.g." (t. jedn. z 2021 r., Dz. U. poz. 1372 ze zm.), wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części obejmującej: - § 22 ust. 2 pkt 2 we fragmencie: "przy czym w miejscu wskazanym na rysunku planu obowiązuje szerokość w liniach rozgraniczających 8m" z powodu istotnego naruszenia art. 20 ust. 1 w związku z art. 28 ust 1 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r., poz. 741) w związku z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26.08.2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), polegającym na wprowadzeniu w tekście uchwały postanowień niezgodnych z załącznikiem graficznym do uchwały.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że dla terenu 1KDD, w § 22 ust. 2 pkt 2 uchwały przyjęto, że szerokość drogi wynosi 8 m, jednocześnie wskazując na rysunku planu wartości 11,5 m. Jest to oczywista omyłka natury pisarskiej. Rzeczywista szerokość pomiędzy liniami rozgraniczającymi wynosi we wskazanym na rysunku planu miejscu 11,5 m. W związku z tym organ przychylił się do skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zarzuty zawarte w skardze, niekwestionowane przez organ, uzasadniały zgłoszone w skardze żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonej części uchwały Nr XLII/1104/21 Rady Miejskiej Wrocławia z 08.07.2021 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy Kazimierza Witalisa Szarskiego we Wrocławiu. Przy dokonywaniu kontroli uchwały według kryterium zgodności z prawem i formułowaniu rezultatu tej kontroli, uwzględnia się przede wszystkim normy prawne wynikające z art. 94 Konstytucji, art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g. oraz art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Według nich akt prawa miejscowego sprzeczny z prawem jest nieważny. W przypadku planu miejscowego jedną z postaci tej sprzeczności jest istotne naruszenie zasad jego sporządzania przez co zazwyczaj rozumie się niedochowanie wymogów dotyczących treści tego aktu.
Sąd podziela stanowisko organu nadzoru, że organ stanowiący gminy, podejmując zakwestionowaną uchwałę w zakresie wskazanym w skardze nie ustrzegł się istotnego błędu w zakresie reguł stanowienia prawa poprzez wprowadzenie w tekście § 22 ust. 2 pkt 2 uchwały postanowień niezgodnych z załącznikiem graficznym do uchwały. W objętym skargą przepisie uchwały, w zakresie ustaleń dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 1KDD, Rada ustaliła szerokość ulicy w liniach rozgraniczających zgodnie z rysunkiem planu, przy czym w miejscu wskazanym na rysunku planu obowiązuje szerokość w liniach rozgraniczających 8m. Analiza załącznika graficznego do uchwały potwierdza, że część tekstowa planu w powyższym zakresie jest niezgodna z częścią graficzną planu miejscowego. Na załączniku graficznym do uchwały, w miejscu wskazania szerokości ulicy odnośnie terenu 1KDD wyrysowano szerokość 11,5m, a nie jak to wskazano w części tekstowej planu - 8m.
Jednocześnie trzeba zauważyć, że zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 12 uchwały, oznaczenia graficzne na rysunku planu w zakresie miejsca wskazania szerokości jest ustaleniem obowiązującym w planie, a nie jedynie informacyjnym. Trzeba wobec tego stwierdzić, że między integralnymi elementami planu (częścią tekstową i rysunkiem) istnieje ewidentna rozbieżność. Zdaniem sądu za uzasadniony należy zatem uznać zarzut Wojewody dotyczący istotnego naruszenia przez Radę art. 20 ust. 1 w związku z art. 28 ust 1 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r., poz. 741) w związku z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26.08.2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), polegającego na uchwaleniu planu miejscowego zawierającego rozbieżność pomiędzy częścią tekstową a częścią graficzną planu.
W tym zakresie należy pamiętać, że plan miejscowy składa się z części tekstowej, zawierającej ustalenia planowe oraz graficznej (rysunku planu). Rysunek planu jest integralną częścią planu i ma tym samym moc wiążącą na równi z tekstem uchwały. Część graficzna planu jest "uszczegółowieniem" części tekstowej i ustalenia planu muszą być odczytywane łącznie - z uwzględnieniem zarówno części graficznej jak i tekstowej. Z tych względów nie może być rozbieżności pomiędzy częścią tekstową planu a rysunkiem planu. Część tekstowa planu nie może zawierać ustaleń, które nie znajdują oparcia w części graficznej planu (por. m.in. powołane w skardze wyroki WSA we Wrocławiu z 29.04.2021 r., sygn. akt II SA/Wr 620/20; z 04.02.2020 r., sygn. akt II SA/Wr 780/19 i z 24.06.2020 r., sygn. akt II SA/Wr 18/20).
Reasumując, skoro między obligatoryjnymi elementami planu (tekstową i rysunkiem) istnieje ewidentna rozbieżność, to należy podzielić zarzut Wojewody o konieczności eliminacji z obrotu prawnego stwierdzonej niezgodności, jak rażąco naruszających prawo.
Z uwagi na wykazane istotne naruszenie zasad sporządzania planów miejscowych i wobec oświadczenia Rady o prawidłowości ustaleń przyjętych na rysunku planu oraz w celu przywrócenia stanu zgodnego z prawem, Sąd uznał za wystarczające stwierdzenie nieważności § 22 ust. 2 pkt 2 we fragmencie: ", przy czym w miejscu wskazanym na rysunku planu obowiązuje szerokość w liniach rozgraniczających 8m" i dlatego oraz zgodnie z art. 147 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.