Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 13 sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania czterech budynków inwentarskich zlokalizowanych na działce nr [...] w miejscowości R. Wnioskiem z dnia 18 czerwca 2009 r. skarżąca S. S. zwróciła się o sprostowaniu dwóch omułek, które zaistniały w powołanym wyroku.
W uzasadnieniu powyższego wyroku na stronie 6 w wierszu 1 od góry błędnie i w sposób niezamierzony wskazano oznaczenie Dziennika Ustaw z 2006 r. Nr 156, poz. 118 ze zm. zamiast prawidłowo: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016.
Ponadto na stronie 7 w wierszu 15 od dołu zamiast cytowanego przepisu art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2003, Nr 207, poz. 2016) wskazano o tożsamej treści art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 118 ze zm).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wyjątkiem od zasady lata sententia desinitesse iudex (związania Sądu wydanym wyrokiem od chwili jego ogłoszenia) są instytucje sprostowania, uzupełnienia i wykładni wyroku, zwane w literaturze rektyfikacją wyroków sądowych. Stosownie do treści art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako,,p.p.s.a.") sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu i na wniosek strony. Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.
W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji