Uzasadnienie
Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Stosownie do § 2 tego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl § 3 art. 3 cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Zgodnie z art. 4 tej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Gmina S. wniosła skargę na uchwałę Zarządu Związku Międzygminnego Ś.-O. w S. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości i terminu wpłat na pokrycie wkładu własnego w przedsięwzięcie "System Gospodarki Odpadami Ś.–O." w roku 2013, wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W motywach skargi wskazano, że zaskarżoną uchwałą Zarząd Związku ustalił, iż kwota 130.000 zł ma stanowić wpłatę Gminy i Miasta S. na pokrycie wkładu własnego w wyżej wskazane przedsięwzięcie, ustaloną na podstawie uchwały nr [...] Zarządu Związku Międzygminnego Ś.-O. z dnia [...] r. "ze zm.", która to uchwała została wydana na podstawie uchwały nr [...] Zgromadzenia Związku Międzygminnego Ś.-O. z dnia 22 września 2009 r. w sprawie ponoszenia kosztów udziału Związku Międzygminnego Ś.-O. w spółce działającej pod firmą Zakład Gospodarowania Odpadami Sp. z o.o. z siedzibą w G. nr 90, 55-200 O.. Następnie przedstawiono zarzuty stawiane zaskarżonej uchwale.
W odpowiedzi na skargę Związek Międzygminny Ś.-O. z siedzibą w S. wniósł o jej oddalenie, przedstawiając w motywach argumentację odnoszącą się do przedstawionych zarzutów.
Mając na uwadze treść skargi i materię zaskarżonej uchwały należy dojść do wniosku, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy aktów, czynności lub bezczynności bądź przewlekłego prowadzenia postępowania, o jakich mowa w przytoczonych wyżej przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz dotyczy zagadnień cywilnoprawnych (ustalanie wysokości i terminu wpłat na pokrycie wkładu własnego w określone przedsięwzięcie). To sprawia, że skarga ta – w myśl powołanych wyżej przepisów cytowanej ustawy – jest niedopuszczalna, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak bowiem wynika z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, na które może być wniesiona skarga, nie będące aktami prawa miejscowego, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, muszą być podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, nie zaś z zakresu prawa cywilnego. Podkreślić w tym miejscu wypada, że rozpatrywanie spraw z zakresu prawa cywilnego należy do sądów powszechnych, a nie administracyjnych.
W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji postanowienia.