Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy C. z dnia... w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi K.(część północna), gmina C..
Skargę można wnieść po wyczerpaniu przewidzianych w ustawie środków zaskarżenia albo -gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia i nie stanowi inaczej- po wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm.)). Powołane przepisy statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego.
Stosownie do treści art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. (t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszeń jej interesu prawnego lub uprawnienia wywołane przedmiotową uchwałą. Niespełnienie przez skarżącą warunku określonego w art. 52 § 4 p.p.s.a. powoduje, że jej skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.
Na marginesie wskazać należy, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania przedmiotowej uchwały był bezzasadny albowiem przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wyłącza możliwość wstrzymania wykonania aktu prawa miejscowego, który wszedł w życie. Przedmiotowa uchwała weszła w życie w dniu 23 grudnia 2010 r.