Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...]r. Nr [...], którym wymierzono A. S. karę w wysokości 10 000 zł z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej usytuowanego w T. przy ul. [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca, zastępowana przez pełnomocnika w osobie E. S., wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Na uzasadnienie wniosku podano, że wykonanie zaskarżonego postanowienia doprowadzi do powstania szkody po stronie skarżącej. Zaskarżone postanowienie jest, zdaniem skarżącej, obarczone tak wieloma naruszeniami prawa, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo jego uchylenia.
D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Następnie skarżąca pismem procesowym z dnia 1 września 2016 r. ponowiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Na uzasadnienie wniosku podano, że ilość i charakter podniesionych w skardze uchybień dotyczących zaskarżonego postanowienia przemawia za wstrzymaniem wykonania tego aktu. Ponadto wskazano, że skarżąca od 18 lat nie przebywa w Polsce i nie ma w kraju żadnego majątku poza prawem własności ww. budynku mieszkalnego. W związku ze znaczną kwotą wymierzonej kary wykonanie zaskarżonego postanowienia może wywołać konieczność wszczęcia egzekucji z nieruchomości, co wywoła znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym kontekście sąd przyjął, że przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku zaskarżonego postanowienia, nie chodzi więc o ocenę, czy zasadnie wymierzono skarżącej karę, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem zaskarżonego postanowienia, jeżeli okazałoby się, że postanowienie to jest wadliwe.
Sąd przyjął, że w realiach niniejszej sprawy egzekucja kary pieniężnej przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem sądu w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że postanowienie o wymierzeniu kary było wadliwe, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonego postanowienia. Uwzględniając, że skarżąca nie ma miejsca zamieszkania na terenie Polski i to, że – jak wynika z treści wniosku – sporny budynek mieszkalny jest jej jedynym majątkiem położonym w kraju, sąd uznał, że ewentualne wszczęcie postępowania egzekucyjnego może w realiach tej sprawy wywołać znaczne szkody po stronie skarżącej i nieść ryzyko trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym sąd, kierując się doświadczeniem życiowym, wziął też pod uwagę wydatki, jakie na prowadzenie egzekucji w tym wypadku ponieść musiałby budżet państwa. Kierując się tymi przesłankami sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zasługiwał na uwzględnienie.
W tym miejscu zastrzec jednak trzeba, że udzielenie ochrony tymczasowej na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie wiąże sądu co do rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonego postanowienia będą podlegały ocenie sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.