Uzasadnienie
Klub S. z siedzibą w Z. (dalej: strona skarżąca) złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 31 maja 2024 r. (Nr SKO.OŚ/41/20/24) w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie 21 sztuk drzew.
Zarządzeniami z dnia 25 lipca 2024 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. odpisu z KRS oraz do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 1108 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania zostały doręczone stronie skarżącej w trybie zastępczym ze skutkiem na 4 września 2024 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 11 września 2024 r. Wezwania pozostały bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W myśl art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a."), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu sprzeciwu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak stanowi natomiast art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie strona skarżąca nie podjęła przesyłki pocztowej z urzędu pocztowego, pomimo dwukrotnego pozostawienia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Zgodnie zaś z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 cytowanego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Ponadto, zgodnie z § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Co szczególnie istotne, stosownie do § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków skargi po raz pierwszy awizowana została w dniu 21 sierpnia 2024 r. Wobec nieodebrania przesyłki przez stronę skarżącą, przyjąć należy, że skutek doręczenia nastąpił w dniu 4 września 2024 r., a termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 11 września 2024 r.
Ponieważ w realiach niniejszej sprawy w zakreślonym terminie braki formalne oraz fiskalne skargi nie zostały uzupełnione, złożona skarga podlegała odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.