Uzasadnienie
W dniu 20 stycznia 2012 r. skarżący działający za pośrednictwem pełnomocnika skierowali skargę kasacyjną od wyroku opisanego w sentencji niniejszego postanowienia. W tym samym dniu, uiścili kwotę 250,00 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, zaś w dniu 21 stycznia 2012 r. ponownie wpłacili kwotę 250 zł opisując przelew jako "wpis uzupełniający od skargi do NSA...".
Pismem z dnia 24 stycznia 2012 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie 24 jej odpisów. Wezwanie w tej sprawie doręczono pełnomocnikowi skarżących, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), w dniu 10 lutego 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a dodatkowo, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Brak odpisów pisma stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, w tym również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Reasumując, w niniejszej sprawie, skarżących wezwano skutecznie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez nadesłanie dodatkowych odpisów, pouczając o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. Pomimo tego, strona wnosząca skargę kasacyjną nie uzupełniła jej braków formalnych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie wcześniej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, jak w sentencji.
Orzeczenie zawarte w punkcie drugim znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zaś zawarte w punkcie trzecim, w art. 225 p.p.s.a.