Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę S.AG na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia związanego z budową farmy wiatrowej
Pismem z dnia 21 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wyjaśnienie czy z treści uzasadnienia wyroku str. 25 ("...oraz bezwzględnej konieczności skorzystania z wiedzy specjalistów") wynika, iż na organ I instancji został nałożony obowiązek zasięgnięcia dodatkowej opinii biegłego celem wyjaśnienia różnic między opracowaniem inż. H. W. a raportem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wyjaśnienia niespójności twierdzeń zawartych w raporcie wraz z uzupełnieniami.
W uzasadnieniu złożonego wniosku strona skarżąca wskazała, że lektura uzasadnienia wyroku nie dostarcza jednoznacznej odpowiedzi na pytanie czy Sąd obok nieprzeprowadzenia rozprawy administracyjnej poczytał jako brak postępowania w sprawie także niezasięgnięcie przez organ I instancji z dowodu opinii biegłego. W tym kontekście wskazano, że w niniejszej sprawie występuje raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wraz z uzupełnieniami i opracowanie autorstwa inż. H. W., a organ I instancji zobowiązany został do rozważenia niespójności raportu i wyjaśnienia różnic między nim a opracowaniem inż. W. Przywołano nadto, że Sąd w swym rozstrzygnięciu już na str. 23 wskazał, że opracowania te mogą wymagać szczególnej wiedzy specjalistycznej, a następnie kolejno na str. 24 uzasadnienia zwrócił uwagę na przeprowadzanie oceny materiału dowodowego w sprawie oraz stwierdził, że organ winien samodzielnie rozważyć i opisać powstałe między opracowaniami rozbieżności zgodnie z treścią art. 80 i art. 107 § 3 KPA. Ponadto na str. 25 uzasadnienia wyroku, Sąd obok konieczności przeprowadzenia rozprawy administracyjnej wskazał na "bezwzględną konieczność skorzystania z wiedzy specjalistów".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Tak w doktrynie jak i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że w trybie wykładni nie rozstrzyga się o wszystkich wątpliwościach, jakie strona powzięła wobec treści wyroku, lecz muszą to być wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, LEX nr 75553). Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja jak i jego uzasadnienie, natomiast potrzeba jej dokonania zachodzi w sytuacji, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku, bądź też co do innych skutków orzeczenia, np. zakresu powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 57/98, z dnia 29 czerwca 2007 r. sygn. akt II FZ 294/07). W doktrynie podkreśla się nadto, że wykładni uzasadnienia wyroku dokonuje się jedynie wyjątkowo (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 575).
Uzasadnienie podlegać może wykładni w sytuacji, gdy w wyniku jego wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania jego treść budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu wykonania wyroku.
Wypada nadto podkreślić, że w żadnym wypadku wykładnia nie może sprowadzać się do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne czy też uzupełnienia rozstrzygnięcia sprawy. Istotne jest także to, że przy użyciu tej instytucji niedopuszczalne jest żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Wykładnia bowiem nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 r. sygn. akt l OSK 23/08).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wyjaśnić należy, że treść wyroku z dnia 31 stycznia 2011 r. jest sformułowana w sposób jasny i nie budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej czy też sposobu jego wykonania. W sposób jasny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny uzasadniające oddalenie skargi. Celem natomiast wykładni wyroku lub postanowienia jest wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Potrzeba więc wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nieprecyzyjnego sformułowania orzeczenia.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przedmiotem wykładni – wbrew twierdzeniom wnioskodawcy - nie może być wyjaśnienie czy na organ I instancji został nałożony obowiązek zasięgnięcia dodatkowej opinii biegłego celem wyjaśnienia różnic między opracowaniem inż. H. W. a raportem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wyjaśnienia niespójności twierdzeń zawartych w raporcie wraz z uzupełnieniami. W ramach bowiem wykładni wyroku nie mieści się żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 427/08).
Ponadto wykładnia wyroku nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 r. sygn. akt l OSK 23/08).
Mając zatem powyższe na uwadze i kierując się dyspozycją z art. 158 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.