Uzasadnienie
Na skutek złożonego przez A. K. w dniu [...]r. zgłoszenia wykonywania robót budowlanych, polegających na utwardzeniu placu przed budynkiem gospodarczo-garażowym, zlokalizowanego na działce nr[...], obręb P.W. w L. przy ul. W.[...], decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia [...]r. ([...]) umorzono postępowanie administracyjne w sprawie zamiaru wykonania powyższych robót budowlanych, nie wymagających pozwolenia na budowę.
W dniu [...] r. odwołanie od powyższej decyzji wniósł A.K., wskazując na jej wadliwość.
W ocenie skarżącego organ I instancji mylnie przyjął, że zgłoszenie robót budowlanych uruchamia postępowanie administracyjne zarówno gdy jego następstwem jest wydanie sprzeciwu, jak i milcząca zgoda organu. Wskazano nadto, że wymienione w uzasadnieniu decyzje nadzoru budowlanego nie są ostateczne, a organ I instancji powinien mieć świadomość, że zgłoszone prace zostały wykonane przez stronę tylko w części i były wstrzymywane przez nadzór budowlany.
Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r. (Nr[...]) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano, że zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a przez doręczenie należy rozumieć doręczenie w sposób unormowany przepisami art. 39-40 KPA. Z upływem wyżej wskazanego terminu odwołanie od decyzji staje się bezskuteczne, co oznacza, że warunkiem skuteczności czynności procesowej, jaką stanowi wniesienie odwołania, jest zachowanie wyżej wskazanego ustawowego terminu. Jak dalej podniósł Wojewoda decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r. A. K. otrzymał w dniu [...] r. co potwierdza załączone do akt zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej, w związku z czym termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji upłynął w dniu [...] r., gdy tymczasem odwołanie A. K. od powyższej decyzji, zostało wniesione do Prezydenta Miasta L. w dniu [...]r.
W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że z uwagi na fakt, iż skarżący nie wystąpił z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania - w oparciu o art. 58 KPA, a odwołanie od powyższej decyzji wniesiono z uchybieniem terminu, zasadnym było stosownie do przepisu art. 134 KPA stwierdzenie uchybienia terminu - w drodze postanowienia.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Wojewody złożył A. K., wnosząc o stwierdzenie nieważności lub uchylenie zaskarżonego postanowienia. Przedkładając dowód, iż odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta L. złożono w dniu [...] r. bezpośrednio do Wojewody, strona skarżąca zarzuciła kwestionowanemu postanowieniu naruszenie art. 15 KPA wyrażającego zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Postanowieniem z dnia [...] r. (Nr[...]), podjętym w trybie autokontroli Wojewoda uchylił swoje postanowienie z dnia [...] r. (Nr[...]) w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W głównych motywach podjętego rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu [...]r. Prezydent Miasta L. przesłał na podstawie art. 133 KPA odwołanie A.K., złożone w Urzędzie Miasta L. w dniu [...] r. od decyzji z dnia [...] r. W piśmie tym organ I instancji zaznaczył, iż odwołanie wpłynęło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Jak dalej podkreślono, w wyniku analizy nadesłanych akt sprawy organ odwoławczy zaskarżonym postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wskazano także, iż na skutek złożonej skargi, do której skarżący dołączył dowód, iż odwołanie zostało złożone w dniu [...] r. bezpośrednio do Wojewody, organ odwoławczy, dokonując ponownej analizy akt zauważył, iż faktycznie A.K. złożył we wskazanym powyżej dniu odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta L. z tym, że zostało ono przekazane do organu I instancji w dniu [...] r., jako złożone niezgodnie z przepisem art. 129 KPA, a organ orzekając w sprawie nie wziął pod uwagę tego faktu z powodu rozminięcia się terminów wpływu przedmiotowego odwołania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż uchylając swoje postanowienie z dnia [...] r. Wojewoda uczynił zadość żądaniu strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Zakres kontroli działalności administracji publicznej, stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także na bezczynność organów w tychże sprawach.
Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
W pierwszej kolejności kontroli sądu podlega prawidłowość zastosowania w postępowaniu administracyjnym przepisów proceduralnych. Bezbłędne stosowanie przepisów procesowych wpływa bowiem na zasadność ustalenia stanu faktycznego w sprawie, a tylko należycie ustalony stan faktyczny sprawy pozwala ocenić trafność zastosowanych w danej sprawie norm prawa materialnego. Stosownie do postanowień art. 54 § 3 powyższej ustawy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie zaś z przepisem z art. 161 § 1 pkt 3 tejże ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie istotne jest to, że wobec wydania przez Wojewodę w trybie autokontroli postanowienia z dnia [...] r. (Nr[...]) uchylającego swoje postanowienie z dnia [...] r. (Nr[...]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postępowanie zainicjowane wniesieniem skargi przez A.K. stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy bowiem do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce także i wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go.
Mając zatem na uwadze okoliczności stanu faktycznego i postanowienia art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie wszczęte wniesioną skargą podlegało umorzeniu, co orzeczono w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnione jest natomiast przepisem z art. 201 § 1 powyższej ustawy, który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także i w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tejże ustawy.