Uzasadnienie
W skardze na opisane w sentencji postanowienie SKO w Legnicy strona skarżąca wniosła o rozważenie zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania skargi złożonej przez skarżących na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu (sygnatura akt II SA/Wr 433/22), wskazując w uzasadnieniu wniosku, że rozpoznanie wskazanej sprawy w istotny sposób wpłynie na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 t.j.; dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W sprawie niniejszej, pełnomocnik strony skarżącej jako uzasadnienie wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazał fakt, że strona jednocześnie zaskarżyła postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oraz postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wyjaśnić należy, że obie skargi o których mowa wpłynęły do Sądu i zostały zarejestrowane odpowiednio pod sygnaturami II SA/Wr 583/22 (odmowa przywrócenia terminu) i II SA/Wr 433/22 (stwierdzenie uchybienia terminu). Obie sprawy przydzielono jednemu sędziemu sprawozdawcy.
Przechodząc do rozpoznania złożonego wniosku o zawieszenie postępowania, przede wszystkim trzeba mieć na uwadze, że z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika fakultatywność zawieszenia postępowania sądowo administracyjnego. Nadto, w przepisach ogólnych p.p.s.a. została zawarta zasada koncentracji materiału procesowego - vide: art. 7 p.p.s.a. (M. Romańska w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 109). Zgodnie z art. 7 p.p.s.a. sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu.
Wskazać też trzeba na prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki - art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.).
Z uwagi na powyższe unormowania, zmierzające do przeciwdziałania przewlekłości postępowania sądowego, w ocenie Sądu, dla rozpoznania niniejszej sprawy nie jest celowe oczekiwanie na ewentualne rozstrzygnięcie w sprawie II SA/Wr 433/22. Wobec przydzielenia spraw jednemu sprawozdawcy zostaną one rozpoznane na jednym posiedzeniu, a przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy uwzględnione zostanie rozstrzygnięcie w sprawie o stwierdzenie uchybienia terminu. Zawieszenie postępowania doprowadziłoby jedynie do wydłużenia czasu postępowania sądowoadministracyjnego.
Sąd podziela pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy, iż ze względów celowościowych nieuzasadnione jest zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia w innym postępowaniu, gdy można samodzielnie dokonać ustaleń potrzebnych do rozstrzygnięcia (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, red. Jan Paweł Tarno, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006 r. - uwagi do art. 125 p.p.s.a.; nadto - uchwała Sądu Najwyższego z 17 maja 1985 r., III CZP 69/84 - OSNCP 1986, nr 3, poz. 24).
Wobec powyższego, Sąd uznał, że nie jest celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.