Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 września 2005 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, B. P., H. Ł. i R. P. wskazali, iż w dniu 7 września 2005 r. została dokonana transakcja kupna sprzedaży lokali mieszkalnych w budynku przy ul. M. [...] w T. Niektórym lokatorom przyznano dodatkowe pomieszczenia w części strychowej budynku bądź pomieszczenia piwniczne. W piśmie wskazano ponadto, iż w związku z niejasnym podziałem i przydziałem powierzchni użytkowanych i nie przydzieleniem stronom pomieszczeń piwnicznych czy strychowych, czują się poszkodowani. Stąd wniesiono o rewizję tego podziału, aby był on uczciwy, sprawiedliwy i niekrzywdzący dla żadnego z mieszkańców.
Pismem z dnia 16 września 2005 r. wezwano strony o skonkretyzowanie przedmiotu skargi poprzez wskazanie, co jest jej przedmiotem - pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma.
W odpowiedzi B. P. wskazał, iż zaskarża niewłaściwie podjęte decyzje administracyjne dotyczące sprzedaży mieszkań. Protokół uzgodnień z dnia 25 sierpnia 2005 r. i sporządzony na jego podstawie akt notarialny Repertorium A nr [...].
W dniu 14 października 2005 r. Sąd wezwał ponownie B. P., H. Ł. i R. P. o wskazanie, jakich konkretnych decyzji administracyjnych dotyczących sprzedaży mieszkań dotyczy skarga (kto wydał decyzję, jej datę i numer) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 21 października 2005 r. strony wskazały, iż skarga dotyczy niewłaściwego przydziału pomieszczeń strychowo-piwnicznych oraz, że nie podano im nigdy do wiadomości, kto te decyzje podejmował i w jakim czasie. Całą sprzedażą zajmował się Wydział Urzędu Marszałkowskiego - M. G. Nie otrzymali oni żadnych decyzji ani o wypowiedzeniu najmu pomieszczeń, ani o tym dlaczego nie mogą nabyć ich na własność pomimo, że rzeczoznawca je przydzielił. W związku z tym nie dysponują oni datą ich podjęcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 202 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem odnosi się do działalności administracji publicznej.
Według art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty określone w art. 3 § 2 ustawy. Natomiast z § 3 powyższego artykułu wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego mogą być zatem, zgodnie z powołanym art. 3 § 2: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W rozpatrywanej sprawie strony nie wykazały, iż którykolwiek z w/w aktów lub czynności są przedmiotem ich skargi. Na wezwania Sądu o skonkretyzowanie jej przedmiotu wskazano jedynie, iż nigdy nie podano skarżącym do wiadomości, kto decyzje podejmował i w jakim czasie.
Brak jest zatem w rozpatrywanej sprawie przedmiotu zaskarżenia, o którym stanowi art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Nadto należy zauważyć, iż z akt sprawy wynika, iż skarżący nie zgadzają się ze sprzedażą mieszkań i przydziałem pomieszczeń strychowych i piwnicznych w budynku przy ul. M. [...] w T. W załączeniu do składanych w Sądzie pism strony przedłożyły akt notarialny umowy sprzedaży oraz protokół uzgodnień w sprawie wyznaczenia nabywcy nieruchomości w drodze bezprzetargowej.
Zgodnie z art. 1 kodeksu postępowania cywilnego, kodeks ten normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Sprawą cywilną jest niewątpliwie nabycie lokalu mieszkalnego, do którego dochodzi na podstawie umowy sprzedaży nieruchomości, której tryb zawierania reguluje kodeks cywilny, jak i najem lokalu, czy jego użytkowanie. Stosownie zaś do treści art. 2 § 1 k.p.c. do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy.
Zatem w kręgu spraw określonych w art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie mieszczą się sprawy z zakresu prawa cywilnego, do rozpatrzenia których właściwe są sądy powszechne.
Powyższe ustalenia stanowią również podstawę do uznania skargi wniesionej do sądu administracyjnego za niedopuszczalną i odrzucenie jej po myśli art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.