Uzasadnienie
Przedmiotem wniesionej do sądu administracyjnego skargi T. T. jest postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 listopada 2008 r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez T. T. i A. K. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. z dnia 18 sierpnia 2008 r. nr 61, nakazującej T. T. i A. K. doprowadzenie do stanu poprzedniego obiektu byłej strażnicy Straży Granicznej na Przełęczy K. w P..
Zaskarżone postanowienie zostało podjęte w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Decyzja organu I instancji została doręczona A. K. w dniu 20 sierpnia 2008 r., natomiast T. T. w dniu 28 sierpnia 2008r., o czym świadczą zwrotne potwierdzenia odbioru (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 28 akt administracyjnych). Według stempla pocztowego na kopercie odwołanie wniesione wspólnie przez T. T. i A. K. zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 12 września 2008 r.
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2008 r. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 k.p.a. podjął zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona A. K. w dniu 20 sierpnia 2008 r., a T. T. w dniu 28 sierpnia 2008 r., o czym świadczą zwrotne potwierdzenia odbioru. A. K. mógł zatem skutecznie zaskarżyć decyzję organu I instancji do dnia 3 września 2008 r., a T. T. do dnia 11 września 2008 r. W tej sytuacji odwołanie nadane w placówce pocztowej w dniu 12 września 2008 r. zostało wniesione po terminie.
W złożonej skardze T. T. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący, wskazał, że spóźnienie we wniesieniu odwołania było bez winy strony, ponieważ A. K., który był nieobecny w kraju, przekazał odwołanie skarżącemu, który w tym czasie był chory, na potwierdzenie czego skarżący przedłożył dowód w postaci zaświadczenia lekarskie z tłumaczenia.
Ponadto skarżący zarzucił decyzji organu I instancji błąd, polegający na nałożeniu obowiązku na osoby fizyczne, w sytuacji w której obiekt byłej Strażnicy Granicznej na przełęczy K. w P. nabyty został i stanowi własność osoby prawnej - Spółki z o.o "A." w P. i tylko ta Spółka odpowiada za stan obiektu i wszelkie czynności jego dotyczące. Dodatkowo skarżący wskazał, że w decyzji nie określono zakresu przywrócenia stanu poprzedniego, który to zakres do chwili obecnej jest niejasny.
W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że jest ono zgodne prawem.
Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Podstawowym bowiem warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania jest zachowanie czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od dnia doręczenia decyzji (art. 129 § 2 k.p.a.). Organ odwoławczy jest zatem zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami prawa terminie, a w przypadku uchybienia terminu - do stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. z dnia 18 sierpnia 2008 r. została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 28 sierpnia 2008 r.
Zasady obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym zostały uregulowane w przepisach Działu I Rozdziału 10 k.p.a. "Terminy". W myśl art. 57 § 1 k.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Z kolei § 4 art. 57 k.p.a. stanowi, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.
Mając na uwadze, że skarżący odebrał orzeczenie organu I instancji w dniu 28 sierpnia 2008 r., termin do złożenia od niego odwołania upływał z dniem 11 września 2008 r., który był ostatnim dniem z czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Dzień ten nie był również dniem ustawowo wolnym od pracy, co wyklucza ewentualną możliwość przedłużenia termin do złożenia odwołania. Stąd też skoro czternastodniowy termin do złożenia odwołania, liczony odrębnie dla każdej ze stron postępowania, upłynął odpowiednio w dniu 2 września 2008 r. (dla A. K.) oraz w dniu 11 września 2008 r. (dla T. T.), w konsekwencji tego decyzja organu I instancji wobec skarżących nabrała przymiotu ostateczności najpóźniej w dniu 12 września 2008 r.
Dlatego też w sytuacji, w której skarżący wniósł odwołanie w dniu 12 września 2008 r., nie składając wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, słusznie organ II instancji uznał je za spóźnione.
Odnosząc się do przedstawionej w skardze oraz w pismach procesowych składanych przez pełnomocnika skarżącego argumentacji, przede wszystkim zauważyć trzeba, że właściwym trybem dla usprawiedliwiania uchybienia terminu do wniesienia odwołania (nieobecność w kraju A. K., choroba T. T.) będzie skierowany do organu II instancji (nie do sądu) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a nie skarga na postanowienie wydane na podstawie art. 134 k.p.a.
Również, dopiero po ewentualnym przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, skarżący będzie mógł skutecznie powoływać pozostałe zarzuty skargi, dotyczące już samej decyzji organu I instancji.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.