Uzasadnienie
Rada Miejska w K. w dniu...r. podjęła uchwałę...., w przedmiocie wpisania praw i roszczeń nabytych przez I. L. i A. P. aktem notarialnym z dnia... do księgi wieczystej prowadzonej dla ww. nieruchomości, określając przy tym w § 2 tejże uchwały, że wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta Kłodzka, zaś w § 4, iż uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
Prokurator Rejonowy w K., na wniosek Burmistrza Miasta., zaskarżył z w dniu 27 grudnia 2011 r., za pośrednictwem Rady Miejskiej w K., powyższą uchwałę wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w całości i zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego, tj. art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.).
W uzasadnieniu podniesiono, że Rada Miejska nie ma legitymacji ustawowej do uchwalania takiej treści uchwał, która uznaje roszczenia osób trzecich wobec majątku Gminy i nakazuje burmistrzowi dokonanie wpisu tych roszczeń do ksiąg wieczystych założonych dla nieruchomości Gminy.
Rada Miejska w K. w odpowiedzi na skargę wskazała, iż zaskarżona uchwała była przedmiotem obrad rady na sesji w dniu 24 czerwca 2010 r., podczas których Rada odrzuciła w głosowaniu projekt uchwały uchylającej przedłożony przez Burmistrza Miasta K. wraz z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i od tamtej chwili Rada nie podejmowała żadnych działań zmierzających do weryfikacji przedmiotowego aktu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie u.p.p.s.a) sąd odrzuca skargę wniesiona do upływie terminu do jej wniesienia.
W myśl art. 53 § 3 u.p.p.s.a. Prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
Natomiast zgodnie z regulacją art. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r., Nr 270, poz. 1599 ze zm.) jeżeli uchwała organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie wojewody są niezgodne z prawem, prokurator zwraca się do organu, który je wydał, o ich zmianę lub uchylenie albo kieruje wniosek o ich uchylenie do właściwego organu nadzoru; w wypadku uchwały organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić o stwierdzenie jej nieważności do sądu administracyjnego.
Analizując powyżej przytoczone przepisy kluczowym zagadnieniem staje się kwestia, czy prokurator ograniczony jest jakimkolwiek terminem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządu terytorialnego, gdyż w ustawie o prokuraturze, na który to akt jako nadrzędny powołał się skarżący, nie uregulowano trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a zwłaszcza nie określono terminu, w jakim taka skarga jest dopuszczalna.
Zdaniem Sądu w tej sytuacji termin ten należy wywieść z przepisów u.p.p.s.a., który jest nie tylko aktem prawa późniejszym od ustawy o prokuraturze, ale też w sposób kompleksowy normuje terminy wnoszenia skarg do sądu administracyjnego, w tym również skarg wnoszonych przez prokuratora. W tej mierze aktualność zachowało stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 września 1997 r., sygn. akt III RN 39/97 (OSNP 1998/11/3211; OSP 1998/12/208), co prawda odnoszące się do ówczesnego art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), jednakże będącym odpowiednikiem obecnego art. 53 § 3 u.p.p.s.a., iż "przede wszystkim w powołanym przepisie ustawy o NSA [tj. art. 35 ust. 2] określony został bezpośrednio termin wniesienia skargi przez prokuratora. Jest to regulacja obejmująca wszystkie formy skarg jakie mogą być wnoszone do sądu administracyjnego przez prokuratora.
Stosownie do tego przepisu prokurator może wnieść skargę w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Takiej szczególnej normie prawnej obejmującej wszystkie skargi prokuratora, a więc także skargi na uchwały organu samorządu terytorialnego (w tym wypadku w sprawie z zakresu administracji publicznej), nie może być zasadnie przeciwstawiona regulacja z art. 5 ustawy o prokuraturze, która milcząc w kwestii terminu wniesienia skargi ustanawia ogólną zasadę, że prokuratorowi służy prawo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego."
Nie ulega natomiast wątpliwości, iż legitymacja procesowa prokuratora obejmuje każdą uchwałę jednostki samorządu terytorialnego niezależnie od tego czy jest ona podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej czy też spoza tego zakresu.
Kardynalne znaczenie w aspekcie określenia terminu do wniesienia skargi przez prokuratora ma natomiast podział uchwał jednostki samorządu terytorialnego na akty prawa miejscowego oraz na uchwały o innym charakterze, jak np. uchwały porządkowe, czy też uchwały władztwa wewnętrznego. Tylko bowiem w przypadku wnoszenia skarg na akty prawa miejscowego prokurator nie jest związany żadnym ograniczeniem terminu, w pozostałych przypadkach termin ten wynosi sześć miesięcy od dnia wejścia w życie aktu.
W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, iż zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w K.nie zalicza się do aktów prawa miejscowego, co w konsekwencji powoduje, że prokurator mógł wnieść na nią skargę do sądu administracyjnego nie później niż do dnia 24 marca 2010 r., skoro weszła ona w życie w dniu jej podjęcia, tj. w dniu 24 września 2009 r.
Z tych też względów, uznając skargę za wniesioną do upływie terminu do jej wniesienia, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 u.p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.