Uzasadnienie
Uzasadnienie
T. N., M. N. i B. S. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miejskiej W. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie odrzucenia protestu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu urbanistycznego K.-P. w obrębie P. we W..
W skardze zarzucają, iż nie składali protestu lecz zarzut. Przyznają, że byli poinformowani, iż w dniu [...] r. odbędzie się sesja Rady Miejskiej, gdzie rozpatrywane będą protesty i zarzuty, a nawet w dniu [...] r. otrzymali kopię uchwały, lecz nie widzieli jakie posiadają w tym zakresie uprawnienia. Za poradą radcy prawnego złożyli wniosek do Wojewody D. o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.
Kolejnym zarzutem podniesionym w skardze jest to, że uzasadnienie do załączonej uchwały nie zostało podpisane.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska W. wniosła o jej oddalenie. Wniesiona skarga nie znajduje uzasadnienia prawnego, ani nie ma potwierdzenia w dokumentach zebranych podczas prowadzenia prac planistycznych.
Odnośnie wątpliwości co do uzasadnienia przedstawionego wraz z uchwałą Rady Miejskiej odrzucającą protest, organ administracji publicznej wskazuje, że przepisy prawa nie wymagają aby uchwała o odrzuceniu protestu zawierała uzasadnienie. Załączone do uchwały pismo, określone jako uzasadnienie było tylko dodatkową informacją, mającą na celu wyjaśnienie czym kierowano się przy przygotowywaniu uchwały o odrzuceniu protestu.
Strona przeciwna podnosi dodatkowo, iż skarżący nie wezwali organu do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego.
W piśmie procesowym skarżących z dnia [...] r. ustosunkowującym się do odpowiedzi na skargę, podniesione zostało, że jeśli zdecydowano się na uzasadnienie uchwały, to należało je podpisać, a ponadto uchwała o odrzuceniu zarzutu musi posiadać pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Na rozprawie w dniu [...] r. na pytanie Sądu, czy przed wniesieniem skargi do sądu skarżący wezwali Radę Miejską W., w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały, skarżący T. N. oświadczył, że wezwania takiego nie wnieśli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Kwestią podstawową jest wyjaśnienie, czy argumenty podnoszone przez skarżących uprawniały do potraktowania ich wystąpienia w związku z przedstawionym do publicznego wglądu projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu urbanistycznego K. – P. jako zarzutu (art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym), czy też był to protest (art. 23 ust. 1 ww. ustawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił w tym względzie stanowisko Rady Miejskiej W. uznające, że pismo w części dotyczącej drogi łączącej posesje przy ulicy J. od [...] do [...] z głównym przebiegiem ul. J. oznaczonym na rysunku planu symbolem 3KZ 1x2 - jest protestem. Okoliczności sprawy wskazują, iż nie został naruszony w tym względzie interes prawny skarżących, gdyż projekt planu w tej części obejmuje teren stanowiący własność gminy W.. Skarżący posiadają jedynie interes faktyczny w kwestionowaniu przyjętych ustaleń.
W odpowiedzi na skargę słusznie zwrócono uwagę, że skarżący nie wystąpili do organu gminy o usunięcie naruszenia z uwagi na naruszenie ich interesu prawnego.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Jak z powyższego wynika, na uchwałę o odrzuceniu protestu możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego w oparciu o art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wezwali Rady Miejskiej W. do usunięcia naruszenia w trybie art. 101 powołanej ustawy.
Zatem, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając skargę jako niedopuszczalną, orzekł jak w sentencji postanowienia z mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).