Uzasadnienie
Skarżący Wojewoda Dolnośląski skargą z dnia 29 lipca 2014 r. zaskarżył do tut. Sądu uchwałę Rady Miejskiej w Polkowicach z dnia 16 kwietnia 2014 r. Nr XXXVI/418/14 w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Polkowice i wniósł o stwierdzenie nieważności określonych w skardze przepisów tego Studium twierdząc, że naruszają one art. 28 ust. 1 i art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz §6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w prawie zakresu projektu studium i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
W odpowiedzi na skargę Gmina Polkowice wniosła o oddalenie skargi w całości, przedstawiając w uzasadnieniu szczegółową argumentację na poparcie swoich racji.
Pismem procesowym z dnia 16 października 2014 r. skarżący cofnął wniesioną skargę, uznając brak podstaw prawnych do podtrzymania skargi. Organ nadzoru uznał bowiem w całości za zasadne wyjaśnienia Burmistrza Polkowic z dnia 1 września 2014 r., w związku z powyższym uznał, że brak jest podstaw do kontynuowania postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: [p.p.s.a.], skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Nie dopatrując się w przedmiotowej sprawie wymienionych wyżej okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd w oparciu o art. 161 § 1 p.p.s.a. postępowanie w sprawie umorzył. Zgodnie bowiem z brzmieniem tego przepisu Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.