Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z., na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), umarzył postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie wybudowanej przez Pana A. S. wiaty na działce nr [...] przy ul. K. [...] w Z. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w toku postępowania wszczętego na wniosek J. Ś. przeprowadzono w dniu [...] r. oględziny należącej do A. S. działki nr [...] przy ul. K. [...] w Z. w wyniku których stwierdzono, że na tej posesji posadowiona została wiata drewniana o wymiarach: szerokość - 3,89 m, długość- 3,98 m; posadowiona została w części dolnej złączeniem z blachy, skręconym śrubami i ustalono, że wiata usytuowana została w odległości 2,30 m od granicy działki Pani Ś. zam. przy ul. K. [...]. Organ zaznaczył, iż w toku dalszego postępowania ustalił, że Inwestor - Pan S. w dniu [...]r., dokonał w Starostwie Powiatowym w Z. zgłoszenia robót nie wymagających pozwolenia na budowę.
W ocenie organu I instancji usytuowanie wiaty w odległości 2,3 m od granicy sąsiedniej działki nie naruszało warunków § 12 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakimi powinien odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.), jedynie wymiary przedmiotowej wiaty przekraczające 10 m2 sprawiały, że powyższy obiekt "wymykał" się spod uregulowania art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016). Organ oświadczył, iż wobec zapewnienia inwestora o zmniejszeniu powierzchni zabudowy do wymaganych ustawą 10 m2 do dnia [...]r., decyzją z dnia [...]r., o znaku: [...] umorzył postępowanie w sprawie wybudowanej przez Pana A. S. wiaty na dz. nr [...] przy ul. K. [...] w Z. Organ zaznaczył, iż w wyniku zaskarżenia powyższej decyzji przez Panią J. Ś. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzją z dnia [...] r., nr [...] oprotestowane rozstrzygnięcie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, bowiem za niedopuszczalne uznał przyjęcia jako przesłanki bezprzedmiotowości postępowania obietnicę inwestora do zmniejszenia powierzchni zabudowy obiektu - wiaty.
Organ I instancji wskazał, iż pismem z dnia [...]r., Pan S. poinformował go, że w dniu [...]r., dokonał zmniejszenia powierzchni przedmiotowej wiaty do 10 m2, pokrył wiatę atestowaną blachą falistą, a drewnianą konstrukcję zakonserwował środkiem ognioochronnym i powyższe fakty znalazły potwierdzenie w trakcie ponownych oględzin wybudowanej wiaty, przeprowadzonych w dniu [...]r.
2 sygn. akt II SA/Wr 611/04
W odwołaniu od powyższej decyzji J. M. Ś. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, nakazanie rozbiórki przedmiotowej wiaty - garażu i wyciągnięcie konsekwencji karnych w stosunku do winnych tej samowoli. Odwołująca podniosła, iż przedmiotowa wiata a raczej, jak twierdzi skarżąca- garaż, stoi za blisko jej budynku mieszkalnego, a pomiary dokonane przez PINB w Z. są błędne, gdyż wg jej obliczeń powierzchnia wiaty (powierzchnia przykrycia) to 13 m2 (3,18 m x 4,10 m) a nie 10 m2 jak ustalił organ I instancji. Nadto wskazała, iż przedmiotowa wiata nie ma ściany oddzielenia pożarowego, a jest obiektem palnym- garażem oraz nie jest obiektem wolnostojącym.
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc w uzasadnieniu, iż przedmiotowa wiata spełnia wszystkie wymagane przepisami prawa budowlanego kryteria, dlatego też dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie należy uznać za bezprzedmiotowe co wyczerpuje przesłankę art. 105 kpa skutkującą umorzeniem toczącego się postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy zaznaczył, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga budowa budynków gospodarczych, wiat i altan o powierzchni zabudowy do 10 m, przy czym łączna liczba tych obiektów nie może przekraczać dwóch na każde 1.000 m powierzchni działki, jednakże obiekty te polegają obowiązkowi zgłoszenia we właściwym organie administracji architektoniczno - budowlanej na mocy art. 30 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane.
Organ zwrócił uwagę, iż w przedmiotowej sprawie istnieje w obrocie prawnym zgłoszenie inwestora A. S., informujące o zamiarze postawienia wiaty o konstrukcji drewnianej przed wjazdem do garażu, na działce nr [...] przy ul. K. [...] w Z. Podkreślił, iż z protokołu przeprowadzonych w dniu [...]r. oględzin posesji A. S. wynika, iż inwestor, zmniejszył powierzchnię zabudowy przedmiotowej wiaty do 10 m2 jak wymagają tego przepisy prawa budowlanego, a odległości, określone w § 12 ust. 7 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie również zostały zachowane. Organ odwoławczy nadmienił, iż z analizy porównawczej zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, że wykonany obiekt budowlany jest wiatą o konstrukcji drewnianej przed wjazdem do garażu, który zlokalizowany jest w budynku w poziomie piwnicy, a nie jak podnosi odwołująca- garażem. Ponadto zaakcentował, iż elementy drewniane (słupki i konstrukcja zadaszenia) zostały zakonserwowane materiałem ognioochronnym.
W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu J. M. Ś. zarzucając organowi naruszenie art. 7 kpa (poprzez nieprecyzyjne ustalenie faktów decydujących o rozstrzygnięciu sporu oraz tolerowanie działań łamiących normy prawne), art. 3 sygn. akt II SA/Wr 611/04 35 § 3 kpa (poprzez opieszałe działanie) oraz przepisów prawa budowlanego wraz aktami wykonawczymi, wniosła o "rozebranie przedmiotowej wiaty przez cofnięcie zaskarżonej decyzji i wyegzekwowania od inwestora przywrócenia stanu prawnego na posesji przy ul. K. [...] w Z ". W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż wszystkie jej wnioski i skargi organ I instancji pozostawiał bez odpowiedzi powyżej 30 dni, a przedmiotowa wiata jest drugim garażem na posesji przy ul. K. [...], z tym iż garaż ten nie ma ściany oddzielenia pożarowego i stoi za blisko granicy działki łamiąc przepisy przeciwpożarowe dla garaży na posesjach sąsiednich.
Dodała, iż użyty do zakonserwowania wiaty środek ognioochronny nie jest skuteczny (z uwagi na niewłaściwe jego zastosowanie), a nadto podniosła, iż roboty związane z budową wiaty rozpoczęto (fundamenty wykonano w [...]r.) przed zgłoszeniem wniosku w Wydziale Architektury ([...]r.), a z kolei zakończono je ([...]-[...]r.) przed upływem 30 dni od zgłoszenia.
D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Wskazać należy, że w postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie, mając na uwadze treść przepisów art. 7 i art. 77 § 1 Kpa. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd administracyjny zaskarżonej decyzji.
Podstawowym dowodem w niniejszej sprawie, na podstawie którego organy obu instancji ustaliły fakty mające istotne znaczenie w sprawie, stanowi protokół z czynności oględzin z dnia [...]r. i ustalenia tam zawarte. Organy stwierdziły bowiem, że wybudowana wiata, po dokonaniu zmian przez inwestora, nie przekracza powierzchni 10m2. Stąd przyjęły, że skoro wiata do 10 m2 nie wymaga pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego), a jej odległość od granicy działki nie narusza przepisów prawa, to postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.
Otóż Sąd stwierdza, że protokół z oględzin z dnia [...]r. jest niedokładny, mianowicie szkic sytuacyjny z naniesionymi liczbami wskazującymi na poszczególne odległości nie zawiera przede wszystkim opisu od jakich punktów wiaty zmierzone zostały te odległości. Na stronie drugiej protokołu naniesione zostały uwagi(prawdopodobnie skarżącej), z których wynika, że osoba je zgłaszająca ma zastrzeżenia do "zdjętego obmiaru", jednakże brak jest opisu na czym polegały te zastrzeżenia. Ponadto oprócz wskazania liczb określających 4 sygn. Akt II SA/Wr 611/04 długość i szerokość wiaty(w jednym miejscu liczba została poprawiona i zapis jest nieczytelny), obok szkicu zapisano dodatkowo stwierdzenie "okap czołowy wystaje na odległość 53 cm, okap boczny wystaje na odległość 27 cm". Co oznacza ten zapis w kontekście dokonanego "obmiaru", nie zostało w protokole wyjaśnione. Przy tak nieprecyzyjnie sporządzonym protokole, nie można przyjąć, że stan sprawy został należycie wyjaśniony przez organy administracyjne orzekające w sprawie. Zatem postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe, gdyż w dalszym ciągu pozostaje do wyjaśnienia faktyczna powierzchnia zabudowy wiaty.
Nie wyjaśniono również w zaskarżonej decyzji w oparciu o jakie dowody ustalone zostało, że wiata "zakonserwowana" jest środkiem ognioochronnym.
Z powyższego wynika, że wskazane okoliczności są istotne i wymagają wyjaśnienia, co może nastąpić dopiero po ponownie niewadliwym przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym. Niewyjaśnienie tych okoliczności narusza wskazane na wstępie przepisy postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Z przytoczonych wyżej powodów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.