Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu powołując się art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, obecnie: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie.
Pismem z dnia 31 maja 2018 r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zawieszone postępowanie sądowe należało podjąć, ponieważ skarżący oświadczyli, że cofają skargę. Sąd uznał, że cofnięcie skargi stanowi okoliczność uzasadniającą podjęcie zawieszonego postępowania. Dlatego należało postanowić jak w pkt I sentencji.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego pomimo cofnięcia skargi. Wobec jednoznacznego oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi i wobec braku merytorycznej przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji.
Natomiast pkt III sentencji ma podstawę w art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., który obliguje Sąd do zwrotu całego uiszczonego wpisu sądowego w razie cofnięcia skargi.