Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie pierwszej instancji pozytywnie opiniujące wstępny projekt podziału nieruchomości, powołując w podstawie prawnej art. 92 ust. 1, art. 93 i art. 97 ust. 1, 1a pkt 1-4 i ust. 3 u.g.n. Jak wskazał w uzasadnieniu, postępowanie zostało wszczęte z urzędu w związku z realizacją celu publicznego jakim jest wykonanie kanalizacji sanitarnej z przepompowniami (art. 6 pkt 3 u.g.n.). Według planu miejscowego nieruchomość położona jest na terenach oznaczonych symbolami R i M. Według ustaleń dla terenu R plan dopuszcza obiekty sieci infrastruktury technicznej, zaś dla urządzeń infrastruktury dopuszcza wydzielenie działek. Urządzeniem takim jest przepompownia ścieków.
Skarżący od początku zarzucał, że przepompownia została usytuowana na nieruchomości stanowiącej współwłasność jego i gminy niezgodnie z projektem budowlanym.
Burmistrz pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału jako zgodny z planem miejscowym z dnia 20.12.2007 r. (Dz.Urz. Woj. D.. z [...] r. Nr [...], poz. [...]). Z działki o powierzchni 0,2315 ha zostanie wydzielona działka pod przepompownią ścieków o powierzchni 0,015 ha. Budowa kanalizacji sanitarnej została przewidziana w § 14 ust. 6 pkt 6 planu miejscowego, w którym dopuszczono wydzielenie działek dla urządzeń infrastruktury o wielkości zgodnej z przepisami odrębnymi. Przepisów takich obecnie nie ma. Prawidłowe było wydzielenie działki o wymiarach 3,5 m na 3,5 m i pozostawienie przy niej pasa o szerokości 1,5 m z dwóch stron i 0,5 m z pozostałych dwóch stron, umożliwiającego dostęp do urządzenia. Działka przylega do drogi publicznej i została ogrodzona. Plan miejscowy nie przewiduje w sposób wyraźny tej przepompowni, jednak jej usytuowanie nie koliduje z zagospodarowaniem pozostałej części działki. Odnośnie zarzutu skarżącego burmistrz podał, że w projekcie budowlanym zaznaczono zmianę przebiegu trasy kanalizacji i umiejscowienia przepompowni.
W zażaleniu skarżący nadal zarzucał, że nie może być mowy o realizacji celu publicznego, gdy przepompownia stanowi samowolę budowlaną a ponadto została wybudowana bez jego zgody, a więc inwestor nie miał prawa dysponowania działką na cele budowlane. Rozpatrując sprawę organ przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające. Dołączył do akt wypis i wyrys z planu miejscowego oraz pismo organu nadzoru budowlanego z którego wynika, że budowa sieci kanalizacji sanitarnej wykonana została w oparciu o pozwolenie na budowę z dnia 1.10.2009r., przy czym zmiany wprowadzone do projektu budowlanego były nieistotne i nie naruszały art. 36 a p.b., natomiast organ ten nie bada stanu władania nieruchomościami.
Oceniając wydane postanowienie burmistrza jako zgodne z prawem organ stwierdził, że zachodziły wymienione w art. 97 ust. 3 u.g.n. przesłanki wszczęcia postępowania podziałowego z urzędu. Konieczne bowiem było wydzielenie części nieruchomości niezbędnej dla realizacji celu publicznego. Postanowienie spełniało wymogi przewidziane w § 3 rozporządzenia z dnia 7 grudnia 2004 r. (Dz.U. Nr 268, poz. 2663). Proponowany podział organ uznał za zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Na terenie oznaczonym symbolem R plan dopuszcza obiekty i sieci infrastruktury technicznej, tak samo na terenie M. W planie przewidziano wykonanie kanalizacji sanitarnej z przepompowniami i zaznaczono na rysunku planu linią przerywaną przebieg sieci. Według projektu zagospodarowania terenu przebieg sieci uległ zmianie, gdyż kanalizację poprowadzono przez działkę stanowiącą współwłasność skarżącego u umiejscowiono na niej przepompownię.
Jednak organ nadzoru budowlanego uznał, że zmiany te nie naruszają prawa budowlanego, jako zmiany nieistotne i potwierdzone przez projektanta. Przepompownia znajduje się na części działki oznaczonej symbolem R, na którym plan dopuszcza wydzielenie działek pod urządzenia infrastruktury technicznej. Wobec braku przepisów odrębnych regulujących dopuszczalny rozmiar takiej działki, organ ocenił wydzielenie działki pod przepompownię w wielkości podanej w projekcie podziału jako prawidłowe. Proponowany podział służy realizacji celu publicznego i jest zgodny z planem miejscowym.
W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucił naruszenie art. 6 k.p.a. w związku z art. 7 Konstytucji RP w związku z art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n., skoro bowiem inwestycja została wybudowana bez zgody współwłaścicieli działki w 4/5 częściach, to nie było podstawy do wszczęcia z urzędu postępowania zmierzającego do podziału tej działki, ponadto zaś brakuje uzasadnienia, że podział ten jest niezbędny dla realizacji celu publicznego. W uzasadnieniu skarżący powtórzył, że cel publiczny powinien być wykonywany z poszanowaniem praw i wolności. Nie wiadomo, dlaczego podział nieruchomości jest niezbędny dla realizacji celu publicznego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2015 r., poz. 139) w art. 2 pkt 14 zalicza przepompownie ścieków do urządzeń kanalizacyjnych, obejmujących poza tym sieci kanalizacyjne i inne urządzenia. Budowa tych urządzeń stanowi obowiązek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego (ogólniej, gminy art. 15 tej ustawy).
Według art. 6 pkt 2 u.g.n. (Dz.U. z 2015 r., poz. 782) do celów publicznych zalicza się budowę publicznych urządzeń służących do odprowadzania ścieków. Cel publiczny powinien więc być w tym przypadku powiązany z publicznym charakterem urządzenia. Realizacja celu publicznego jest zapewniana przez inwestycje celu publicznego (por. art. 2 pkt 5 i art. 4 ust. 1 u.p.z.p. Dz.U. z 2015 r., poz. 199). Urządzenie jest publiczne, gdy stanowi własność publiczną i służy celom określonym w art. 6 pkt 3 u.g.n. (por. wyrok IV SA/Wa 2082/07).
Trafna była ocena organu, że inwestycja określona jako "Budowa kanalizacji sanitarnej dla wsi Pilchowice" spełniła powyższe kryteria. W szczególności przepompowania usytuowana na działce stanowiącej współwłasność skarżącego stanowi publiczne urządzenie kanalizacyjne.
Poza granicami nin. sprawy pozostają kwestie legalności budowy i naruszenia prawa własności przysługującego skarżącemu. W pierwszej kwestii organ nie mógł badać i kwestionować legalności budowy, tym bardziej że organ nadzoru budowlanego powiadomiony o wątpliwościach w tym względzie, nawet nie wszczął odpowiednego postępowania. Dokonanie podziału geodezyjnego w najmniejszym stopniu nie wpływa na zakres prawa własności, jego treść i przedmiot w ujęciu cywilistycznym. Zadaniem organu było jedynie zaopiniowanie wstępnego projektu podziału nieruchomości. Organ trafnie ograniczył ustalenia i oceny do zagadnienia prawidłowości wszczęcia postępowania z urzędu, zgodności projektu podziału z planem miejscowym i poprawności postanowienia pierwszej instancji w pozostałym zakresie.
W § 14 ust. 5, 6 i 16 planu miejscowego przewidziano budowę układów sieci kanalizacyjnych do istniejącej oczyszczalni ścieków we W., w tym wykonanie kanalizacji sanitarnej z przepompowniami we wsi P. i doprowadzenie ścieków przez przepompownie wsi N. do kanalizacji w mieście W., oraz ustalono w sposób wyraźny, że przebieg sieci należy ustalić w oparciu o rozwiązania zawarte w projektach budowlanych. Wskazuje to na jedynie orientacyjne ustalenie przebiegu sieci na rysunku planu miejscowego.
W aktach sprawy udokumentowano zmianę przebiegu sieci kanalizacji sanitarnej w projekcie budowlanym przed zrealizowaniem inwestycji. Zmiana przewidywała wybudowanie przepompowni na działce skarżącego, co pośrednio dowodziło zgodności jej usytuowania z planem miejscowym. W nin. sprawie nie było także miejsca na kwestionowanie wskazanych ustaleń planu miejscowego (patrz ponadto przepisy § 3 ust. 2, § 121, § 137, § 144 i § 147 uchwały).
Proponowany podział zakłada wydzielenie działki o znikomej powierzchni, obejmującej teren zajęty przez urządzenie oraz wąskie pasy gruntu, umożliwiające dostęp do niego, zaś umiejscowienie tej działki w żaden sposób nie utrudnia wykorzystania pozostałej części nieruchomości zgodne z przeznaczeniem w planie miejscowym.
W kwestii niezbędności wydzielenia działki Sąd podziela poglądy orzecznictwa, że cecha ta wynika już z samego dokonania ustalenia w planie miejscowym, którego treść wyżej omówiono (patrz wyrok II SA/Gd 424/12).
Nie była również istotna w nin. sprawie kwestia celowości zamierzonego podziału, skoro zamierzenie inwestycyjne zostało już zrealizowane. Już zaznaczono, że podział geodezyjny, czyli zmiana liczby i numeracji działek w obrębie nieruchomości, posiada pewne znaczenie potencjalne i powinien być powiązany z ustawowymi przesłankami podziału. Z przepisu art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n. nie wynika, aby podział z urzędu nie mógł być dokonany po zrealizowaniu celu publicznego.
Organ trafnie ustalił spełnienie pozostałych przesłanek pozytywnego zaopiniowana wstępnego projektu podziału przewidzianych w art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n. oraz § 3 rozporządzenia RM z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz.U. Nr 268, poz. 2663).
Dlatego i zgodnie z art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.