Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] skarżący wniósł skargę na opisane w osnowie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie przed skierowaniem skargi, administracyjnego toku instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż określone w punktach od 1 do 5a, przyp. sądu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z dopuszczalnością skargi mamy do czynienia wówczas, gdy spełnione są zarówno przesłanki przedmiotowe, gdy przedmiotem zaskarżenia objęta jest taka forma działalności organów administracji publicznej, od której przysługuje skarga, jak i podmiotowe, gdy wnosi ją podmiot, któremu przysługuje legitymacja skargowa. Jednym z warunków formalnych wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 p.p.s.a.).
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Obowiązek wyczerpania, przed wniesieniem skargi do sądu, środków zaskarżenia wynika z założenia, że postępowanie sądowoadministracyjne nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania.
W przypadku, gdy przedmiotem skargi jest decyzja administracyjna zaskarżalna w toku instancji, skarga jest dopuszczalna jedynie na akt administracyjny wydany w trybie odwoławczym, tj. na ostateczną decyzję/postanowienie organu II instancji, albowiem przepisy k.p.a. przewidują możliwość zaskarżenia decyzji wydanej w I instancji poprzez złożenie odwołania (art. 127 § 1 k.p.a.).
Wskazane wyżej przesłanki muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, co winno skutkować jej odrzuceniem.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie skarżący uczynił postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., nakładające na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia. Postanowienie to, doręczone skarżącemu w dniu [...], zawierało pouczenie o przysługującym prawie wniesienia zażalenia do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Skarżący natomiast skierował skargę na opisane postanowienie bezpośrednio do Sądu, pomijając organ drugoistancyjny. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że zażalenie do organu drugiej instancji nie wpłynęło. Skarga dotyczy zatem aktu, co do którego nie wyczerpano trybu zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.