Uzasadnienie
Wojewoda D. jako organ nadzoru nad działalnością gminną (art. 93 ust. 1 u.s.g. Dz. U. z 2017 r., poz. 1875) wniósł o stwierdzenie nieważności załącznika nr 1 (rysunku) planu miejscowego w zakresie, w jakim wyznacza teren 5 KDD. Wskazany fragment uchwały w ocenie skarżącego narusza w stopniu istotnym art. 20 ust. 1 u.p.z.p. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1073) w związku z § 4 pkt 1 i § 8 ust. 2 rozporządzenia MI z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164. Poz. 1587). Naruszenie polega na braku w tekście planu miejscowego ustalenia o wyznaczeniu terenu oznaczonego symbolem 5 KDD i umieszczeniu w rysunku planu miejscowego tak oznaczonego terenu. Stanowiło to istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego (art. 28 ust. 1 u.p.z.p.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uwzględnienie w całości, gdyż rzeczywiście w części tekstowej planu omyłkowo pominięto ustalenie przeznaczenia terenu ujętego w rysunku planu jako teren 5 KDD.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga była w sposób oczywisty uzasadniona i zasługiwał na uwzględnienie zgodny wniosek stron o stwierdzenie nieważności części graficznej planu miejscowego w zaskarżonym zakresie.
Jak wiadomo, plan miejscowy zawiera część tekstową i graficzną (art. 15 ust. 1 u.p.z.p.), przy czym część tekstowa planu stanowi treść uchwały w sprawie planu miejscowego, zaś część graficzna stanowi załącznik do uchwały (art. 20 ust. 1 u.p.z.p.).
Istnieje ścisłe powiązanie pomiędzy obiema częściami planu miejscowego, bowiem rysunek planu powinien odzwierciedlać w formie graficznej ustalenia dotyczące przeznaczenia terenów (§ 4 pkt 1 powołanego rozporządzenia), a przy tym w sposób umożliwiający jednoznaczne powiązanie rysunku z częścią tekstową (§ 8 ust. 2 tego rozporządzenia).
Jak wiadomo ponadto, plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 u.p.z.p.) i jako podustawowy akt normatywny spełniać powinien rozmaite kryteria poprawności i legalności, chociaż jednocześnie podkreśla się specyfikę tego aktu (patrz I. Zachariasz w Komentarzu do art. 14 u.p.z.p. część 11-15). W szczególności przyjmuje się powszechnie, że rysunek planu jako znak graficzny nie ma bezpośrednio znaczenia normatywnego, skoro samodzielnie nie wyraża normy prawnej i jedynie istnienie części tekstowej opisującej i odsyłającej do rysunku, pozwala dopiero w tym połączeniu uznać rysunek za część mającą znaczenie prawne (patrz wyrok II SA/Gl 99/08 utrzymany w mocy wyrokiem II OSK 1560/08). Ustalenie przeznaczenia terenu wyłącznie w części graficznej planu miejscowego oznacza istotne naruszenie zasad sporządzania tego aktu normatywnego, które nastąpiło poprzez naruszenie wskazanych w skardze przepisów prawnych, ale również ogólnie przyjętych zasad stanowienia prawa formułowanych na tle art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 14 ust. 8 i art. 15 ust. 1 u.p.z.p.
Uznać więc należało za nieważny (art. 28 ust. 1 u.p.z.p.) element części graficznej planu miejscowego określający przeznaczenie terenu, w sytuacji gdy ustalenia w tym zakresie nie zawiera część tekstowa planu.
Z części tekstowej zaskarżonej uchwały wynika niewątpliwie, że organ miał zamiar wyodrębnić teren oznaczony symbolem 5 KDD, bowiem w szeregu przepisów planu znajduje się odesłanie lub wzmianka o takim terenie (przykładowo w § 5 pkt 1, § 8 ust. 1 pkt 1, § 9 ust. 1 pkt 5 lub § 13 ust. 5, § 14 ust. 5, § 15 ust. 5, § 19 ust. 5), jednak zapewne przez przeoczenie terenu takiego nie wyznaczyły.
Zapewne plan w tym zakresie zostanie uzupełniony.
Z tych względów oraz na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), orzeczono jak w sentencji.